De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch.Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
De opera Falstaff op de Parade in Den Bosch. Foto Jesper Bekkers/BD
1/11
Zie videobeelden
DEN BOSCH - Falstaff mag dan niet de bekendste operaheld zijn. Woensdag veroverde hij het publiek in een betoverende uitvoering op de Parade in Den Bosch.
Niet alleen Sir John Falstaff haalde een nat pak tijdens zijn onvrijwillige doop in een denkbeeldige Theems, die dinsdag voor even door Den Bosch stroomde. Terwijl de gefopte Sir figuurlijk stond uit te druipen op het podium op de Parade, viel eindelijk de lang gevreesde regen.
Alsof iemand daarboven de tragische held een hart onder de riem wilde
steken. Falstaff zette zich snel over zijn vernedering heen toen hem nieuwe
avonturen lokten. En vrijwel meteen stopte ook de regen. Het zal door de
vele kaarsjes komen, die in de Sint-Jan waren opgestoken voor een mooie
avond. En dat werd het ook.
Met een enscènering in de stijl van de jaren vijftig, compleet met jukebox,
zat de stemming er meteen goed in toen de eerste rock ‘n roll klanken over
de Parade stroomden. Hier verbroederden hoge en lage kunst zich spontaan en
zonder problemen.
Helemaal goed was het toen tussen de muziek van Verdi door uit het draagbare
radiootje op tafel de stem van Elvis klonk. Schitterend was het rockende
afscheid. En zo zijn Opera Zuid en Brabants Orkest er opnieuw in geslaagd
een volksfeest te maken van een klassieke opera, zonder iets af te doen aan
de kwaliteit van het meesterwerk van Verdi.
Hoofdrolspeler Noé Colin beschikt niet alleen over een schitterden bariton, hij is ook nog een uitstekend acteur, die de ijdele levensgenieter Falstaff geloofwaardig en met veel humor neerzette. Zijn knechten Bardolfo (Mark Omvlee) en Pistola (Marcel van Dieren) leken zo weggestapt uit het slapsticksucces Comedy Capers. Fantastisch waren ook de drie wrede en wraakgierige huisvrouwen, die tussen het ophangen van de was door op wellustige wijze de oude gek Falstaff te grazen namen.
In deze opera zijn de mannen allemaal dom of erger en de vrouwen sterk en
slim. En daarom werkt het in de jaren vijftig overplaatsen van Falstaff ook
zo goed. In die jaren van wederopbouw waren de vrouwen aan de beurt om het
leven na de oorlog weer op poten te krijgen. Lastige mannen gingen desnoods
kopje onder.
Niet alleen Falstaff moest dat ervaren, maar ook de jaloerse echtgenoot en
bazige vader, die uiteindelijk ook het deksel op zijn neus kreeg.
Fantastische hoe de sfeer van na de oorlog werd uitgewerkt. Een jukebox op
het podium, de muziek uit die jaren en zelfs het nu in onbruik geraakte
woord ‘mieters’ kwam voorbij.
En dan was er nog dat stralende liefdespaar Fenton en Nanetta , dat op een
scootertje over het podium zoefde. Zij vormden het tegenbeeld van die
cynische oude versierder op zijn retour.
De slotscène was betoverend en overtuigde eigenlijk meer dan de
onderdompeling in de Theems. Hier was maar een overwinnaar: de humor, die de
mensen helpt tegenslag en slechte tijden te overwinnen.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
