De tegenstelling tussen beide teams viel dagelijks waar te nemen voor de start en na de finish bij de teambussen. Eigenlijk vanaf de eerste dag - de tijdrit in Monaco - stonden zakelijkheid en argwaan tegenover onbevangenheid en plezier. Rabo-debutant Robert Gesink oogde al bij voorbaat blasé over alle aandacht, waar bij Skil van teambaas Iwan Spekenbrink tot buschauffeur Martin Siemerink de zin in het Franse avontuur afspatte.
De problemen stapelden zich in het openingsweekeinde op voor Rabobank. Al na 15,5 kilometer tijdrijden bleek dat de doelstelling - de eindzege in Parijs voor Girowinnaar Denis Mentsjov - de prullenbak in kon. De ploeg was gebouwd rond de Rus die in niets meer leek op de soevereine winnaar van de Ronde van Italië.
Tot overmaat van ramp lekte - eerder dan de bank wilde - uit dat Mentsjov tussen Giro en Tour in Wenen was geweest om als getuige op te treden in een zaak rond de van doping verdachte bloedbank Humanplasma. Dat riep natuurlijk weer vragen op, waarmee met name ploegleider Erik Breukink moeite had. Teambaas Harold Knebel ontkende ten stelligste dat de ploeg met Mentsjov een renner met verhoogd risico had meegenomen naar Frankrijk. Het zou, met de affaire-Rasmussen in herinnering, ook een onvergeeflijke blunder zijn geweest.
Mentsjov faalde opzichtig, Gesink kon na vijf dagen met een polsbreuk al weer naar huis en ook Ten Dam kende zijn portie pech met een val in de afdaling van de Tourmalet. Oscar Freire, de Spanjaard die uit het niets opeens kan toeslaan, verzuimde ook een succesje binnen te halen. Dat deed uiteindelijk zijn landgenoot Juan Manuel Garate, die op de Mont Ventoux profiteerde van een status quo bij de favorieten.
Skil-Shimano won niks deze Tour, maar de doelstelling - aanvallen en opvallen - werd gehaald. Albert Timmer was twee keer nadrukkelijk in beeld in een finale en de ploeg was met zes man vertegenwoordigd in een kopgroep van zo'n 35 renners toen de wind richting La Grande-Motte het peloton in stukken had gehakt. Geen Raborenner was mee, het was een pijnlijke constatering.
De lijdzaamheid die Breukink en collega Frans Maassen uitstraalden stak schril af tegen het enthousiasme van Rudie Kemna en Merijn Zeeman. Dat is geen waardeoordeel, binnen de Rabobus zal het best wel eens gedonderd hebben. Maar het kostte Breukink - en Knebel - twee weken om toe te geven dat zijn renners niet aan de verwachtingen voldeden. De indruk bleef dat niemand binnen de ploeg wist hoe een psychologische barrière te doorbreken.
Skil-Shimano werd beoordeeld naar de status van de ploeg; procontinentaal, zeg maar een team uit de eerste divisie. Dan is elke renner vooruit mooi meegenomen en elke publiciteit - ook over nummer laatst Van Hummel - welkom. Rabobank wil zich meten met de beste sportteams van de wereld. In dat streven werd de Tour van 2009, ondanks de late ritwinst van Garate, een farce.
