Wietse van Alten. Foto Roy Lazet
Soms, als z'n pet ernaar staat, klapt Wietse van Alten (29) z'n laptop open en tovert daarop de highlights uit zijn loopbaan tevoorschijn.
Zie ook:
Dan flitsen ook de Spelen van Sydney weer voorbij, met het brons dat de
Hilvarenbekenaar als broekie behaalde. "Dáár word ik nou warm van.
" Nou, zo'n euforisch gevoel had de handboogschutter vlak na het moment
suprême anders niet. Hij weet nog hoe hij zich haast stond te
verontschuldigen bij de huldiging in het Holland Heineken House. "Zo
van: jongens rustig, het is maar brons..." Het waren de Spelen van
Inge, Pieter, Leontien en Anky, om maar wat olympisch kampioenen van 2000 te
noemen. "Er werden daar zóveel medailles gewonnen (25, waarvan twaalf
gouden, red.), dat brons niet goed genoeg was. Dat gevoel had je toen echt.
Pas later realiseerde ik het me: hóe bijzonder is dit."
Later, na het zien van de kleurrijke armen van Vin Diesel in de actiefilm
Triple X, kwam ook de tattoo: de vijf olympische ringen op zijn
rechterenkel. Hij kent er volop, collega's die met vergelijkbare plaatjes op
hun lijf prijken, maar van z'n lang zal ze leven niet op de Spelen zullen
staan. "Het is heel afgezaagd om als sporter met die ringen te lopen,
maar voor mij heeft zo'n tatoeage over vijftig jaar nóg betekenis. Kijk, ik
leef al - wat zal het zijn - tien jaar alleen maar voor m'n sport. En dan
zijn de Olympische Spelen wel het hoogtepunt."
Hij pikte na
Sydney ook Athene mee en hoewel hij daar buiten de prijzen viel, is Van
Alten al die jaren een olympische sporter gebleven. Getuige de tekst op zijn
gesponsorde wagentje althans, behorend bij de A-status van NOC*NSF. "
Die heb ik al sinds 1997. Ik geloof niet dat er veel meer sporters zijn,
behalve dan misschien wat hockeyers, die mij dat kunnen nazeggen."
Toch is het op sportief vlak al een poosje stil rond de Bekenaar, die z'n
haperende lichaam echter kan aanvoeren als excuus. Nu is het z'n
linkerkruisband weer. Die scheurde hij drie weken terug op het strand van de
Dominicaanse Republiek, waar hij voor een wedstrijd was. Lekker, met het
belangrijkste toernooi van dit voorjaar voor de boeg... Ach, de knie hindert
hem wat in z'n stabiliteit, maar weerhoudt Van Alten er niet van om volgende
week in Vittel te staan. Daar, bij het tijdens het EK te houden Europees
quotumtoernooi, zal hij beslag moeten leggen op het ticket naar Peking.
Middels een podiumplaats en da's allesbehalve 'appeltje eitje', ook al
ontbreken dan de recurveschutters die zich reeds met hun landenteam hebben
geplaatst. De altijd sterke Fransen zijn bijvoorbeeld ook op deze
kwalificatiekans aangewezen. "Onder anderen Romain Girouille, die de
laatste wereldbeker gewonnen heeft. En er doet nog een goeie Rus mee. Nee,
daar lopen heus niet alleen maar koekerts rond."
Wáren het
maar louter koekenbakkers, dan kon-ie zich stiekem al rijk rekenen. Nu is
het nog maar de vraag of Van Alten in Peking z'n derde Olympische Speken
meepikt. Terwijl hij voor kwalificatie an sich echt geen fles champagne
opentrekt. "Mijn doelstelling is niet het halen van de Spelen, maar om
dáár wat moois te laten zien." Na het brons van 2000 nogmaals
dat podium op, het zou wat zijn. Zeker in een sport waar pieken amper te
plannen valt. "Bij de Spelen van 2004 gingen de wereldkampioen én de
olympisch kampioen er in de eerste ronde af, ikzelf in de tweede ronde. Bij
ons staan er elk kampioenschap drie anderen op het podium. Nee, iconen zie
je in deze sport niet."
Boogschieten
Kwalificatie-eis: de drie Nederlandse recurveschutters Wietse van Alten, Pieter Custers en Ron van der Hoff kunnen volgende week donderdag bij het Europees quotumtoernooi in Vittel maximaal twee olympische tickets voor hun land in de wacht slepen.
Zij dienen dan wel op het podium te eindigen. Slaagt niemand daar namens
Nederland in, dan resteert eind juni een laatste kans bij de worldcup in
Boé, waar een topvijfklassering is vereist.
Kans op deelname:
reëel.
Kans op medaille: klein.
