Kamiel Maase in Egmond aan Zee foto Olaf Kraak/ANP
EGMOND AAN ZEE - De uitslag vloekte met zijn statuur. Kamiel Maase eindigde gisteren in de Egmond Halve Marathon als achtste, terwijl hij in zijn zes eerdere optredens steevast naar een podiumklassering was gesneld.
De prestatie deed er ditmaal echter niet toe.Maase had de winterklassieker onder de Nederlandse hardloopwedstrijden niet uitgekozen om opnieuw te excelleren, maar om er als topsporter zijn laatste passen te zetten. De 'halve van Egmond' beschouwde hij als het passende decor voor het slotakkoord van een imposante carrière.
Verwonderlijk was het niet, omdat Maase in 2006 er misschien wel de mooiste overwinning uit zijn loopbaan componeerde. Een splijtende sprint van vier, waaronder de eerder gestarte latere Keniaanse winnares bij de vrouwen Susan Chepkemei en twee andere Afrikaanse loopwonders, wist hij winnend af te sluiten. De foto's van de boeiende ontknoping gingen de wereld over en onderstreepten de meerwaarde van het ludieke gevecht tussen vrouwen en mannen dat als een wedstrijd binnen de race gold.
Dat Maase – die in 2001 eveneens triomfeerde – niet een vleugje van de magie van destijds tentoonspreidde, deerde hem allerminst. Van een afscheid in mineur wilde hij geenszins weten. "Ik wist dat ik niet in de vorm stak om een hoofdrol te claimen. Ik miste de laatste versnelling. Het was het verschil tussen vier weken en vier maanden in training zijn."
Die korte voorbereidingstijd had alles te maken met de blessureperiode die na de olympische marathon in Peking was ingeluid. De achillespezen wierpen zich als kwelgeest op. Voor de zoveelste keer was hij tot een pas op de plaats gedwongen. De repeterende rampspoed doorkruiste het plan om zijn afzwaaien met een aantal races te bezegelen werd doorkruist. "Helaas moest ik me tot deze ene wedstrijd beperken", verzuchtte Maase.
Genoten had hij niettemin van de waardering en het respect dat hem in het martelende parcours van straatklinkers, zandstrand en oneffen duinpaden ten deel viel. "Onderweg kreeg ik hartverwarmende aanmoedigingen. Dat gaf me een heel speciaal gevoel."
Het échte eresaluut kreeg hij na afloop, toen toen mooie woorden werden gesproken tegen de atleet die in 2001 zijn sportieve hoogtijdag beleefde toen hij het Europees veldloopkampioenschap zilver veroverde, die aan drie Spelen deelnam en eveneens als vaste gast bij WK's en EK's aanschoof, die liefst 21 nationale titels veroverde en die Gerard Nijboer in 2003 als Nederlands recordhouder op de marathon afloste en die zijn eigen besttijd in 2007 tot 2 uur 08 minuten en 21 seconden aanscherpte.
