Hans Verel, aan het begin van het seizoen 1991-1992 hoofdtrainer van de fusieclub SVV/Dordrecht'90. Foto Frans van der Linde/ANP
Cees den Braven, oud-voorzitter van Dordrecht'90. Foto ANP
John van Dijk, oud-voorzitter van SVV. Foto ANP
De laatste fusie in het Nederlandse profvoetbal, tussen SVV en Dordrecht, eindigde in een fiasco. Les 1 voor Fortuna Sittard en Roda JC: maak er geen flitshuwelijk van. "Het was een lijdensweg."
Hans Verel moet nog steeds aan het vlugzout als hij terugdenkt aan zijn
eerste dag als technisch directeur van fusieclub SVV/Dordrecht. Op het
trainingsveld was geen spriet gras meer te zien, zoveel voetballers liepen
erop.
"Daar sta je dan, met 67 spelers. Dubbele technische
staf, dubbele medische staf, twee verzorgers, twee materiaalmannen, noem
maar op. Ik dacht maar één ding: hoe moet ik dit oplossen?"
Uiteraard, zo zegt hij, volgt Verel de fusieplannen tussen Roda JC en
Fortuna op de voet. Niet alleen omdat hij als zwembaddirecteur in Roosendaal
nog wel eens terugverlangt naar het profvoetbal, ook omdat Fortuna zijn
laatste job als coach was. Dringend advies aan de fusietijgers: weet waaraan
je begint! "Een fusie wordt enorm onderschat. Je hebt drie soorten
mensen. Zij die ervoor gaan, zij die het aankijken en zij die de hakken in
het zand zetten. En probeer dan maar eens alle neuzen in dezelfde richting
te krijgen."
De parallellen tussen SVV/Dordrecht (1991) en
Roda/Fortuna (2009) zijn frappant. In beide gevallen zijn het clubs met een
grote traditie (SVV werd kampioen in 1949 en scoorde toen met 69.700
toeschouwers een Nederlands record), is de fusie vooral uit financiële nood
geboren en gaat het om clubs uit verschillende steden. Bovendien is het een
alliantie tussen eredivisie (SVV, Roda) en eerste divisie (Dordrecht,
Fortuna). Er is echter ook één groot verschil: waar het huwelijk in de
Limburgse mijnstreken bijna met militaire precisie wordt voorbereid, werd
onder de rook van Rotterdam iedereen overrompeld. Verel: "Ik was op
vakantie toen ik plots gebeld werd. SVV en Dordrecht gingen samen, ik wist
niet wat ik hoorde. Een donderslag bij heldere hemel. Alles moest razendsnel
gebeuren. Dat werkte niet. Als ik één ding heb geleerd was het wel dit: voor
een fusie tussen twee profvoetbalclubs moet je uitvoerig de tijd nemen."
Mercedes-dealer John van Dijk (SVV) en lijmkoning Cees den Braven
(Dordrecht) dachten in één klap uit de brand te zijn toen ze beide clubs op
een hoop gooiden. De Schiedamse arbeidersclub had geen toekomst in de
eredivisie met een stadionnetje dat op Madurodam niet zou misstaan.
Dordrecht doolde hopeloos door de eerste divisie. Maar al gauw tekenden zich
de contouren van een groot fiasco af. Trainer Dick Advocaat, toen nog geen
generaal, pakte na een hooglopende ruzie in recordtijd zijn biezen. Zijn
opvolger, directeur Hans Verel, werd meedogenloos gesaboteerd door de
rebelse spelersgroep. Toen ook de bazen Van Dijk en Den Braven met elkaar
over straat rolden en de laatste het NOS Journaal haalde met vermeende
racistische uitspraken, was er geen redden meer aan. SVV trok zich na nog
geen jaar weer terug en Dordrecht bleef alleen over in het betaalde voetbal.
Niet veel later volgde degradatie, na een onthutsende reeks nederlagen.
Stand van zaken anno 2009: voorlaatste in de eerste divisie, amper tweeduizend
toeschouwers. Ook in fusietijden liep het al, op z'n zachtst gezegd, niet
storm. Verel: "De ploeg speelde in Dordrecht, maar uit Schiedam kwam
bijna niemand kijken. Mensen bleven emotioneel gebonden aan hun eigen club.
De meeste SVV'ers pruimden een fusie alleen maar als Schiedam de basis zou
worden. Dordtenaren eisten Dordrecht. Ik wil nu niet zeggen dat vanuit
Sittard straks niemand naar Kerkrade gaat, maar alles ligt heel gevoelig."
Zo gevoelig dat hij zelfs achttien jaar na het melodrama SVV/Dordrecht met
afgrijzen terugkijkt op zijn dagen aan de Krommedijk. Dat hij uiteindelijk
op straat werd gezet, kon er ook nog wel bij. Les 1 voor Fortuna en Roda:
haastige spoed is zelden goed.
Hans Verel: "Veel mensen
hebben schade opgelopen. Eigenlijk was het één grote lijdensweg."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.






Sorteer reacties
















