Michelle Stiekema Foto John Schouten/PVE
Jon Stiekema Foto John Schouten/PVE
1/2
Ga er maar aan staan: als alleenstaande moeder drie kinderen opvoeden, van
wie er ook nog eens twee topsporter zijn. Ankie Caspers uit Tilburg deed en
doet het. Haar dochter Michelle (18) en zoon Jon Stiekema (19) volleyballen
op hoog niveau, oudste zoon Lenn (21) zocht het studentenleven in Groningen
op. "Het is ontzettend leuk als je kinderen aan topsport doen, ik ben
ook heel trots op ze. Ik vind het fijn dat ze een passie hebben. Maar toen
ik erachter kwam hoe duur topsport is, moest ik toch wel even achter m'n
oren krabben", zegt Caspers. Ze kreeg veel steun van het Olympisch
Netwerk Brabant, dat topsporters op allerlei gebieden begeleidt.
"
Dankzij het netwerk konden Michelle en Jon blijven sporten", zegt hun
moeder. "Anders was het echt niet gelukt. Jon moest op een gegeven
moment vijf keer in de week naar Amsterdam om te trainen met het nationaal
jeugdteam. Dat reizen is niet te betalen. Dankzij het netwerk kwamen we in
aanmerking voor de NS-privilegepas, wat het reizen betaalbaar maakte. Ze
zijn altijd zeer creatief in het vinden van oplossingen. En helpen bij het
nemen van wijze besluiten, want in de topsport sta je soms voor moeilijke
keuzes", klinkt er niets dan lof. Ze heeft geregeld contact met
oud-basketbalprof Jos Kuipers en hockeyster Manon Doesborgh, consultants bij
Topsport Brabant/ Olympisch Netwerk Brabant. "Zij staan altijd voor ons
klaar."
De Stiekema's maken nu zeker drie jaar gebruik van
het netwerk. "Alles wordt voor me geregeld door het steunpunt en m'n
moeder. Ik kan lekker sporten", begint Michelle Stiekema, die vorig
jaar met Daniëlle Remmers nog wereldkampioen beachvolleybal tot 19 jaar
werd. Ze somt op: "Ik heb via het netwerk een sportpas bij Pellikaan in
Tilburg. Daardoor kan ik altijd gratis fitnessen. Ook krijg ik via het
Brabants Sporttalentenfonds financiële ondersteuning. Medische keuring en
inentingen voor reizen worden ook door hen geregeld. Ze regelen ook een
diëtiste voor mij. Mijn vetpercentage is nog iets te hoog en zo'n diëtiste
zegt mij dan precies wat ik moet eten. En wat ik niet moet eten", zegt
ze met een glimlach. Ook bezoekt ze binnenkort waarschijnlijk een mental
coach via het netwerk. "Ik ben al eens bij een sportpsycholoog geweest.
Dat beviel me heel erg goed. Omdat ik bijna elke dag moet trainen of
wedstrijden spelen, verlies ik vriendinnen. Ik kan immers niet alle feestjes
bezoeken of met hen uitgaan. Om aan topsport te doen, moet je veel laten. Ik
heb er dat graag voor over - sport geeft ook heel veel terug, ook veel
vrienden. Maar soms is het lastig. En dan is het heel fijn als je daar met
iemand over kunt praten." Haar recente breuk met beachvolleybalpartner
Daniëlle Remmers zal ook niet onbesproken blijven. "Daar heb ik
het even heel moeilijk mee gehad. Bij een mental coach kun je je ei goed
kwijt." Haar schoolbegeleiding verliep niet via het netwerk. "Ik
zit nu in 6-vwo op het Odulphus Lyceum in Tilburg. Het is geen LOOT-school
of een school die samenwerkt met het netwerk, maar ze hebben me wel altijd
heel erg goed geholpen. Ik kon op z'n tijd vrij krijgen voor mijn sport en
dat later weer inhalen." Broer Jon volleybalt bij Sliedrecht Sport in
de B-League en studeert psychologie in Rotterdam. Wel woont hij nog thuis.
Ook hij heeft veel baat bij het netwerk. "Vooral toen ik nog bij Jong
Oranje speelde. Mijn ma kon ook niet alles betalen, dus was het fijn dat ze
voor mijn reiskosten konden zorgen." Ook had hij een goede ervaring met
de stichting toen hij zijn pols brak. "Ze hadden voor mij geregeld dat
ik gewoon kon blijven trainen in het krachthonk. Je kunt altijd bij ze
terecht. Het scheelt gewoon heel veel tijd en geld." Broer Lenn
bewandelde een ander pad; hij studeert geneeskunde in Groningen. Jon: "
Hij houdt meer van feestjes dan van sporten." En moeder Ankie: "
Maar ik ben net zo trots op hem als op Michelle en Jon hoor!"
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
