EINDHOVEN - Precies anderhalf jaar na het EK dat Marleen Veldhuis wakker schudde, pakte de 28-jarige zwemster haar eerste individuele langebaantitel.
Zie ook:
Zowel het toernooi als de plek was symbolisch. In de 'collegebanken' waar ze als vlijtig student topzwemmen nog elke dag leert haar potentie ten volle te benutten, won Veldhuis eindelijk de individuele titel die maakt dat ze in de internationale zwemwereld voor vol wordt aangezien.
Hoewel haar acht individuele kortebaantitels niet achteloos terzijde geschoven mogen worden, draait het in het zwemmen om prestaties in het olympische vijftigmeterbad. En daarin was het Veldhuis in het verleden te vaak gebeurd (Olympische Spelen '04, WK '05, EK '06) dat ze niet bracht waar ze op hoopte.
Zelf meende ze - de gouden medaille in de hand - dat vooral 'de buitenwereld' tot gisteravond de aandacht vestigde op het ontbreken van een langebaantitel. Dat was echter te makkelijk; zelfs haar eigen coach Jacco Verhaeren heeft in het verleden duidelijk gemaakt dat hij het kortebaanzwemmen een circus vindt.
Niettemin gebruikte Verhaeren dat circus vorig najaar als lesmateriaal. Veldhuis zwom de laatste drie maanden van 2007 wereldbekerwedstrijden, het EK kortebaan en het NK kortebaan. Dat ze er titels (en zelfs een wereldrecord) pakte, was mooi meegenomen. Veldhuis leerde er vooral een race goed in te delen.
In de dampend volle Tongelreep kwam de échte test, nu moest ze de lessen in een vijftigmeterbad in praktijk brengen. Als topfavoriete voor de titel én voor eigen publiek. Het bracht bij Veldhuis de juiste reactie teweeg. "Toen ik op kwam, kreeg ik een enorme boost van het publiek. Zo wordt zwemmen nog leuker!" Ze opende als vanouds supersnel, 0,41 seconden onder het wereldrecord. Op de tweede baan gaf ze echter bijna een seconde toe op het wereldrecord van Britta Steffen (53,30). Veldhuis finishte in 53,77 seconden. "Ik ging helemaal stuk op het laatst. Dat krijg je als je zo hard afgaat."
Inge Dekker (22) pakte - terwijl 'haar' 100 vlinder pas vanaf morgen op het programma staat - alweer haar derde medaille door aan te tikken in 54,12, goed voor brons.
Hoewel door Veldhuis' supersnelle races tijdens de eerste twee dagen van het EK over een wereldrecord werd gespeculeerd, zei ze er zelf geen moment aan te hebben gedacht. "Het zit er ooit wel in, maar nu niet. Ik wist na de halve finales dat ik voor een record niet genoeg ben uitgerust." Verhaeren: "Ze heeft het wereldrecord binnen handbereik, maar daarvoor moet je comfortabel kunnen zwemmen. Als het om titels gaat, zegt tijd niet zoveel. Vandaag ging het om winnen."
Dat was in augustus 2006 ook het geval. Toen verloor Veldhuis de Europese finale op het koningsnummer van een ontketende Steffen. De zoveelste teleurstelling op de langebaan zette haar aan het denken en niet lang daarna besloot ze te breken met coach Fedor Hes. Ze verhuisde van Amsterdam naar Eindhoven om onder Verhaeren te gaan trainen.
Anderhalf jaar later - symbolisch genoeg wederom bij een EK - bleek hoe wijs die beslissing is geweest. Het was jammer dat Steffen (schouderblessure) afzegde voor de EK, anders was de cirkel geweest. Veldhuis: "Ik had graag tegen haar geracet."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
