Ruud Vreeman bij zijn tegel in de Walk of Fame. Foto John Schouten/PVE
Het was ‘een goede, slimme manier om invloed uit te oefenen’. Tijdens een avondje-MIDI in huize Vreeman werden contracten ondertekend. De inhoud was niet spijkerhard, maar het ging om de signaalwerking.
Zie ook:
De dag tevoren was het nog tropisch geweest. Ruim 34 graden in hotspot Eelde. Ook het zuiden zuchtte. Warmer zou het in 2008 niet meer worden.
Deze donderdag 3 juli had enkele buien en daarmee verkoeling gebracht. Niettemin kon je ook deze avond prima buiten zijn. Het was prettig toeven in het lommer achter de woning van de Tilburgse burgemeester Ruud Vreeman. Zestig, zeventig mensen waren op zijn uitnodiging ingegaan. Het gezelschap waaierde uit over terras en woning.
De avond zou later, veel later, door de enquêtecommissie in de MIDI- affaire ‘een feestje’ worden genoemd. Zij die erbij waren, herinneren zich een ontspannen borrel, verzorgd door de Bonheur Horeca Groep. De gastheer ziet de avond als een poging ‘het MIDI-debat in een andere sfeer te brengen’. In de gemeenteraad was de discussie vastgelopen. Het CDA had een paar dagen tevoren, juist voor het zomerreces, om een enquêtecommissie gevraagd. Daarvoor tekende zich een meerderheid af. Des te meer gelegen kwam de reeds geplande instuif.
Die avond van de derde juli werden contracten ondertekend door verschillende partijen, betrokken bij het toekomstige Theater MIDI. Exploitant, aannemer, huurder, anderszins. Natuurlijk waren de stukken voorbereid en afgestemd. Hoewel, nog niet iedereen was er helemaal uit. Maar om een signaal af te geven richting sceptici kon er maar beter wel worden getekend.
,,De inhoud van ons contract was nog niet uitonderhandeld. Ik tekende toch”, zegt Han Snijders. Hij is directeur van de school voor Kunst, Cultuur en Media van ROC Midden-Brabant, een van de huurders. ,,We hadden afgesproken dat de tekst niet bindend zou zijn. Het was tekenen voor de bühne, een ritueel. Ik ben niet eens tekenbevoegd.”
De meeste, zeker de belangrijkste van de acht contracten, waren wel tot op de komma afgestemd. Joris Bengevoord tekende namens exploitant Midi Theater Holding BV i.o een bindende overeenkomst. Nou ja bindend? De avond tevoren was Bengevoords compagnon Arijan van Bavel - de komiek Adje - ook al in huize-Vreeman te gast geweest. Want de beoogde exploitanten hadden twijfels over de haalbaarheid. Van Bavel had zich toen in de klamme hitte door de gastheer en door wethouder Hugo Backx laten ompraten. Er kwam een aanpassing van het contract die garandeerde dat de exploitanten zich te allen tijde konden terugtrekken. Het werd geregeld in artikel 8.2.
Daags daarop schreven de twee hun nieuwe vennootschap in bij de Kamer van Koophandel.
‘s Avonds volgde de ondertekening door de ‘enige bevoegde functionaris’. ,,Ik was verrast dat het bij de burgemeester thuis gebeurde”, zegt Bengevoord. ,,Maar het illustreerde wel de betrokkenheid van Vreeman.”
De burgemeester leidde de avond in met woorden over het belang van de cultuur in een stad als Tilburg. Vervolgens ging hij met de microfoon langs enkele gasten. Directeur Leo Pot van Theaters Tilburg was er bij. ,,Ik vertelde hoe jaloers ik was dat zo’n mooie zaal naar Adje ging en niet naar ons”, aldus Pot nu. Zijn jaloezie is verdwenen, want diezelfde Adje zou gebruik maken van de ontsnappingsclausule, artikel 8.2. Inmiddels is Pot alsnog de exploitant van de MIDI-zaal. ,,Zo’n uitnodiging bij de burgemeester thuis maakt de zaak voor veel mensen interessanter. Dan kom je wel. Ik vind het een goede, slimme manier om invloed uit te oefenen.”
Ook directeur Snijders van het ROC Midden-Brabant denkt er zo over. De intieme locatie legde geen extra druk op deze gast. Maar waarom dan toch een ‘niet uitonderhandeld contract’ getekend? Snijders: ,,Daar zit inderdaad geen logica in. Ik zou het nu ook niet meer doen. In de raad werd er verschillend over MIDI gedacht. Ik kon me voorstellen dat Vreeman op dat moment het enthousiasme wilde benadrukken. Ik tekende omdat ik de tijdsdruk voelde, dat kan ik niet ontkennen. Maar vergeet niet: het bood ons als ROC ook kansen die we graag wilden. Het concept van MIDI was en is goed.”
Onder de gasten waren vertegenwoordigers van EndeMol, The Entertainment Group, de Tilburgse cultuurwereld, aannemer BVR, onderwijsinstellingen en Festival Mundial. En ook: ambtenaren en wethouders. ,,De SP en VVD waren tot het college toegetreden maar ze waren niet enthousiast over MIDI. Op die avond kon ik de wethouders op een andere manier in contact brengen met betrokkenen”, zegt Vreeman.
Een van die wethouders was Joost Möller van de VVD. Hij werd die zomeravond in 2008 niet beïnvloed door het enthousiasme van de anderen, zegt hij. ,,Wij waren eerder al kritisch, misten voldoende onderbouwing en hadden geen vertrouwen in het bedrijfsplan. Mijn oordeel is die avond niet veranderd.”
Beïnvloeding is van alle tijden
Beïnvloeding? Het is van alle tijden en het gebeurt aan vele fronten. Bijgaand verhaal is er een uit talloze, ter illustratie van een fenomeen.
Ruud Vreeman organiseerde tijdens zijn ambtstermijn twee keer een ‘instuif’ bij hem thuis. De eerste keer voor MIDI, de tweede keer voor de wielerbaan, de T-Dome. Dat was in februari van dit jaar. De kosten van Vreemans avonden bedroegen - volgens opgave van de gemeente - aan onder meer tafels, geluid, catering en personeel respectievelijk 3400 en 4700 euro.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
