Op het donderdagavond door het Brabants Dagblad en de Universiteit van Tilburg gehouden symposium over de shopping mall sprak Brabants Dagblad-redacteur Tom Tacken een column uit. De tekst volgt hieronder:
Wat een plezier, dames en heren, heeft onze stad al aan de mall mogen beleven. Het woord alleen al is een onuitputtelijke bron van vermaak. Ik herinner me nog de dag waarop een collega opgewonden - recht vanuit het stadhuis - de redactie van het Brabants Dagblad binnenstormde. Z'n tong hing zowat op de grond. 'Ze willen een gigantisch winkelcentrum in Tilburg gaan bouwen', wist ie nog net uit te brengen. 'Een mall !' Waarna een door de wol geverfde collega hoorbaar mompelde: 'Doe niet zo mal.'
De spa zat nog lang niet in de grond, maar de toon was al wel gezet.
Natuurlijk heeft de mall inmiddels een echte naam: Aventura Brabant. Klinkt trendy, maar woordspelen kun je er niet mee. Wij stukjesschijvers zullen dus altijd over 'de mall' blijven schrijven. Als in het jaar 2014 de mall geopend wordt, moet de gemeente van ons de grootste mallemolen van Europa aan laten rukken. Voor wat kunst aan de muur adviseren wij de Russische schilder Malevich. Uit reusachtige luidsprekers schalt door de galerijen 'Malle Babbe kom hier, lekker stuk, malle meid, lekker dier van plezier'. Wie wil, mag daar een loflied op mevrouw Laglas in horen. Hebben wij er geen vertrouwen in dat Tilburg een mallig feestje uit de grond kan stampen, dan kennen wij columnisten nog wel iemand die daar zijn hand niet voor omdraait: John de Mall.
Maar, dames en heren, als in het jaar 2024 de mall failliet dreigt te gaan, zullen wij er als de kippen bij zijn om de mal-aise te duiden en zullen wij ook niet schromen om het vermoeden uit te spreken van grootschalige mal-versaties. U bent dus gewaarschuwd. Geen malafide praktijken à la Adje. Meer dan één malloot kan Tilburg niet aan.
Hè, wat is dat toch lekker.
In den beginne was er dus het woord: de mall. Maar nu is het woord zelve aan de Tilburger. Ik vind dat een zegen voor de stad. Het onderwerp is potdorie een referendum waard. God verhoede het dat de Tilburger ooit moet kiezen tussen poppetje A of poppetje B als burgemeester. Wat een schijndemocratie is zo'n burgemeestersreferendum her en der al gebleken. Een mall, dat is het overpeinzen waard.
Zeg niet dat de materie veel te complex is voor de doorsnee Tilburger. Shoppen doe je impulsief. Dan mag stemmen ook op het gevoel gaan. Alle ecologie en economie - hopla - op één hoop en drukken maar. Nee tegen een koopgoot die de arme binnenstad lamlegt of ja tegen een shopping eldorado waar het geluk ons vanuit de etalages toelacht.
Maar ook voor het politieke theater is de mall van onschatbare waarde gebleken. Politicologen kunnen dit gemeentebestuur tot een dissertatie gaan verheffen. Wie 'helemall wel' en wie 'helemall niet' is: er valt voor een simpele ziel geen touw aan vast te knopen. Gelukkig hebben we Hans Smolders nog in deze stad. Die is overal tegen, net als de SP vroeger. Wel zo overzichtelijk.
Deze week mocht het Brabants Dagblad nog een gezamenlijke brief publiceren van de wethouders Möller en Mevis. De een is voor, de ander is tegen. Maar ze spreken ondertussen wel met één mond. Een dergelijk project moet draagvlak in de stad hebben, hoor je nogal eens roepen. Ik zou zeggen: te beginnen in het dagelijks bestuur van die stad. Maar dat zal wel een utopie zijn: allemall wél.
Tijd voor de kiezer. Tijd voor de gewone man en de gewone vrouw. Leve het referendum. Op democratie behoort geen maat te staan. Hoe directer, hoe beter.
Laat die Tilburgers de knoop maar doorhakken. Maar één ding, geachte politici: Als het nee is het nee en als het ja is, is het ja. Belazer de kluit straks niet. Want de Tilburgers zijn wel goed, maar niet .... mal.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
