Farinaz Aryanfar (23) uit Iran is de nieuwe campusdichter van de Universiteit van Tilburg. foto Sandra Peerenboom
10 jan 2008, 03:15 - TILBURG - De dag na haar officiële benoeming tot campusdichter van de Universiteit in Tilburg is Farinaz Aryanfar (23) snipverkouden.
Zie ook:
De economiestudente woont in Den Haag, in een nuchter land dat het hare is geworden. Ze komt uit een land (Iran) met een rijke verteltraditie, maar waar vrijheid een zeldzaam goed is. Farinaz draagt dat alles in zich.
Ze is twaalf jaar als haar vader wordt gearresteerd en gevangen gezet. Haar moeder vlucht met haar kinderen naar Nederland. Er volgt een vier jaar lange zwerftocht van asielcentrum naar asielcentrum totdat het gezin genaturaliseerd is en in Den Bosch neerstrijkt. Het telkens afscheid nemen en opnieuw beginnen, tekent haar leven. "Van de ene plek naar de andere. Niks is vast. Je ziet die periode terug in mijn gedichten."
Ze schrijft over de liefde, over Iran, over beknotting van rechten. Vanaf haar zestiende jaar voert ze actie voor mensenrechten, in het bijzonder voor de vrouwen in Iran. Op haar zeventiende maakt ze een film over Iraanse vluchtelingen in Nederland. Deze film is uitgezonden op de Iraanse televisie.
Ze volgt het nieuws over Iran op de voet, ze heeft contacten met jongeren in Iran. Toch wil ze dit boek sluiten. Ze is toe aan een nieuw hoofdstuk: studeren en veel schrijven, frank en vrij dus ook over mensenrechten. Haar modellenbestaan als Miss Iran Benelux (2004) heeft ze na enkele maanden verlaten. Die wereld was niet de hare.
Farinaz Aryanfar studeert international economics and finance in Tilburg. Ze begint na de zomer met een studie politicologie in Leiden. Haar passies zijn politiek, economie en literatuur. Ze wil zijn als de Iraanse dichteres Forough Farrokhzad. "Een heel revolutionaire vrouw. Ze schreef heel vrij, ook op seksueel gebied. Dat is niet te doen in Iran." Farinaz zet vraagtekens bij de officiële versie van de doodsoorzaak van de dichteres: een auto-ongeluk: "Zo vrij te kunnen schrijven, dat moet fijn zijn."
Sinds deze week probeert ze dat als de nieuwe campusdichter van de UvT. Dat betekent minimaal acht gedichten over het campusleven in het Engels en Nederlands in een jaar, te publiceren in het universiteitsblad Univers.
Vorig jaar schreef ze haar eerste gedicht in het Nederlands, de andere zijn in het Engels en Farsi. Haar werk is (nog) niet in druk verschenen, wel op internet, op de site www.farinazaryanfar.nl .
Farinaz Aryanfar stuurde drie gedichten naar de jury van de universiteit. "Nee heb je, ja kun je krijgen", zegt ze nuchter. Ze liet tien anderen achter zich. Een gedicht:
Love & Pride
She is smoking
Outside Menza
At the same spot
Where you waited for a sign
And she passed you by
She is regretting
Inside Menza
Next to a window
Where she can look at
Your empty spot
And her holy pride!
'Melodieus en herkenbaar', typeerde de jury haar werk. Farinaz is er blij mee. "Ik hoop dat mijn gedichten dat zijn. Mijn gedichten moeten herkenbaar zijn, anders zijn de woorden voor niks. Ik schrijf vanuit mijn gevoel. Als ik dat gevoel heb, pak ik mijn pen en begin ik te puzzelen met woorden. Of dat gevoel er ook is na een zwaar tentamen? "Nee, dan niet, dan ben ik moe," lacht ze.
- Farinaz draagt voor uit eigen werk op 30 januari tijdens een dichtersfeest aan de universiteit.
