OSS - De hinkstapsprongen waarmee moederbedrijf Merck Organon in Oss in 8 maanden tijd confronteert, doet vragen rijzen over dubbele agenda van de Amerikanen.
Als op 16 februari MSD Organon-directeur Joep Pluymen bekendmaakt dat de Amerikanen het reddingsplan voor Organon hebben afgewezen, heeft hij al wel de toestemming op zak om met een alternatief te komen. Het alternatief heeft ook al een naam: 'Plan B'. Pluymen geeft dan desgevraagd toe dat het 'een strategische keuze van de Amerikanen is om hem met dit traject aan de slag te laten gaan.'
Tegen het aanwezige journaille op deze voor Organon uiterst sombere dag fluistert hij zelfs enigszins dwingend toe: "Let op Plan B. Daar moet je op focussen." De uitkomst is bekend: binnen 12 dagen, de weekenden meegerekend, geeft de Raad van Bestuur in Amerika het fiat voor de uitvoering van het plan met als belangrijkste element het behoud van 475 van de 1030 onderzoeksbanen. Een mooi plan, zoveel is zeker, maar inmiddels is de vraag gerechtvaardigd: hoe veranderlijk is de strategie van Merck? En wat is een beslissing vanuit Amerika over Oss eigenlijk waard? Binnen acht maanden tijd is Organon heen en weer geslingerd tussen volledige sluiting van de complete onderzoeksdivisie, een reddingsplan, het afwijzen daarvan en de oprichting van een breed onderzoekscentrum dat op wereldschaal diverse taken voor moederbedrijf Merck gaat uitvoeren. Hebben overnamegesprekken Merck doen inzien dat Organon van grotere waarde is dan aanvankelijk zelf ingeschat? Bij de start van de onderhandelingen in september lag er een lijst van maar liefst acht geïnteresseerden. 'Voortschrijdend inzicht' dus wellicht. Of lag dit scenario al langer klaar en worden de woorden van vakbondsman Jan Admiraal bewaarheid toen hij op 16 februari zei: "Ik heb achteraf het gevoel dat het (de zoektocht naar een externe overnamekandidaat- red.) nooit een succes had mogen worden".
Vanmiddag dient in Amsterdam het kort geding waarin personeelsvertegenwoordigers en raad van Commissarissen Merck willen dwingen het overnameplan alsnog een kans te geven. Hun advocaat Peter Wakkie (eerder bekend van de Aholdaffaire), zal inbrengen dat Merck de afspraken over de zoektocht naar een externe kandidaat eenzijdig heeft geschonden. In de overeenkomst die partijen vorig jaar september met elkaar waren aangegaan stond immers nadrukkelijk dat geen van de partijen eenzijdig een alternatief plan kon afwijzen. De Raad van Commissarissen blijft er bovendien bij dat plan A - een overname door de Zuid-Afrikaanse geneesmiddelenfabrikant Aspen - veruit beter is dan plan B dat nu door Merck zelf op tafel is gelegd.
Het eigengereide optreden en machtsvertoon van Merck lijkt niet op zichzelf te staan. Want terwijl de Organon-onderhandeldelegatie in gesprek was met Aspen, sprak Merck in Amerika met het Japanse Takeda. Grootste farmabedrijf van Japan, maar ook in Amerika behorend tot de top 15. Het is de enige verklaring voor het ambtsbericht dat in de laatste weken van januari naar Nederland werd verzonden. Een gesprek op het hoofdkantoor van Merck tussen een ambtelijke vertegenwoordiging in Nederland en een vertegenwoordiger van Merck, direct onder de raad van Bestuur leidde tot de volgende mededeling richting Nederland: "Organon gered. Met de Japanners is afgesproken dat Organon autonoom binnen de Osse vestiging een krachtige R&D (onderzoek en ontwikkeling) houdt met 700 tot 800 onderzoekers en dat Merck nog lang gebruik zal maken van de productiefaciliteiten."
In zijn brief afgelopen vrijdag naar premier Rutte sprak BZW-voorzitter Peter Swinkels ook over Takeda en dat deed hij, zo vertelde hij, "niet louter op basis van berichten in de media". Voor de kring van onderhandelaars in Nederland was een en ander wel aanleiding navraag te doen in Amerika. Het betekent immers dat Merck ook op dit punt een eigen agenda hanterde. De verklaring van de Amerikanen is dat ze inderdaad met Takeda gesproken hebben, maar dat dat ging over de overname van onderzoekscentrum Newhouse in Schotland. Dat kan het ambtsbericht van eind januari niet verklaren, want in Newhouse werken maar 200 tot 250 onderzoekers en het centrum is eind vorig jaar al gesloten. De overnamegesprekken met Takeda ketsten om dezelfde reden af als met Aspen: uiteindelijk wilde Merck geen patenten omzetten en daarmee toekomstige inkomsten weggeven. Bij Aspen zou het gaan om 300 miljoen productiegaranties, opgebouwd uit allerlei 'kleine' medicijnen qua omzet. Geld dat Merck liever zelf int.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties













