OSS - Een duidelijk aangeslagen burgemeester Herman Klitsie staat bij de ingang van het gemeentehuis.
Zie ook:
Hij kan zijn ogen niet droog houden als een paar honderd werknemers van Organon naar binnen gaan om hun protesttocht af te sluiten. Klitsie is geëmotioneerd als hij de groep in de hal van het gemeentehuis kort toespreekt. "Mensen van Organon, wat is het een beroerde dag". Hij zegt voor alle zekerheid nog maar even dat de rol van de gemeente 'bescheiden' is, maar "hoe bescheiden ook, we zullen er alles aan doen om de discussie zodanig te beïnvloeden dat het ergste kan worden voorkomen". Klitsie roept de werknemers van Organon, bijna op z'n Job-Cohens, op 'om elkaar in deze strijd goed vast te houden'. "En ik houd jullie ook vast."
Op 11 augustus vorig jaar stonden Organonwerknemers voor de eerste keer in de hal van het gemeentehuis. Op die dag startte het estafette-protest onder de naam 'Het gezicht van Oss'. Met kleine groepjes van een man of zeven, acht. Boosheid en frustratie deden gisteren hun werk. De oproep om een extra grote protesttocht te houden, gaat pas laat door het bedrijf, maar toch staan er rond half één al snel een paar honderd mensen bij de uitgang van MSD. Ook werknemers die niet op de meest bedreigde afdelingen werken, lopen mee. "Uit solidariteit", zeggen twee mannen van de technische dienst.
Er zijn werknemers die de voorkeur geven aan hun eigen lunchwandeling. Anderen springen op de fiets, even thuis eten. Nogal wat mensen ontwijken de pers die bij de uitgang staat te wachten. 'Nee, ik heb niets te zeggen'.
De werknemers die wel iets kwijt willen, vertellen dat de boosheid enorm is, de frustraties groot. "Vooral de manier waarop", zegt een vrouw die op de afdeling registratie werkt. "We waren eerst teleurgesteld, maar toen de mensen van de ondernemingsraad en de raad van commissarissen zeiden dat er een contract voor een overname wás, toen sloeg de teleurstelling om in boosheid."
"De mensen voelen zich belazerd", zegt een ander. "Zeker gezien de berichtgeving over kandidaat-kopers. Volgens ingewijden lag er een heel goed bod. Nu dat niet geaccepteerd is, kun je zien dat ze daar bij Merck helemaal niets om de mensen hier geven."
De tocht door het Osse centrum is anders dan anders. Het lijkt een laatste poging om woede kwijt te raken. Maar, zegt Aranka Ouwehand van de FNV, "de demonstratie is zeker niet de laatste stuiptrekking. Het is nog lang geen tijd om op de grond te gaan liggen met de pootjes omhoog." Men pept elkaar op om strijdbaar te blijven. "We leggen ons er nog lang niet bij neer, we blijven knokken", zegt OR-lid Iris van Dinther tegen de mensen, "net zolang tot er wél iets acceptabels op tafel ligt."
Dan gaat het weer richting Gasstraat, de middagpauze, iets ruimer genomen dan normaal, is om. Aan het werk. Business as usual, zei Rein Rijkema nog na de eerste protesttocht vorig jaar. "Nee, dat zeg ik nu niet. Het is anders. De mensen zijn helemaal murw."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties













