Tekstgrootte

Vier maanden geeft Kortlever nu leiding aan MSD Organon. Nadat het Amerikaanse moederconcern Rob Prins - de laatste directeur uit de oude Organonfamilie - naar huis had gestuurd, trekt de MSD-man Kortlever vanuit Haarlem aan de touwtjes. Het is dan ook niet vreemd dat er binnen het Osse bedrijf vanaf de eerste dag sceptisch tegen zijn rol en positie is aangekeken.

Oké, hij kwam oorspronkelijk van Organon, maar daar bekleedde hij een sales functie. Pas binnen MSD klom Kortlever op de managementladder.

Hij moet het directeurschap van Organon combineren met zijn functie als MSD-directeur voor Midden Europa. De meeste tijd van de week zetelt hij dan ook in Haarlem of een andere Europese stad. In Oss ziet men hem vaak maar één of hooguit twee dagen per week; zelfs nu het bedrijf in brand staat. Dat zijn ze in Oss niet gewend. De lijnen tussen personeel en directie waren altijd erg kort.

Kortlever was op de gewraakte donderdag 8 juli zichtbaar opgelucht om de boodschap - hoe zwart die ook was - officieel naar buiten te kunnen brengen. Hij zat immers al weken gevangen tussen wat hij wist en wat hij mocht zeggen; zelfs toen het nieuws via deze krant voortijdig uitlekte.

Bovendien was hij er zeer op gebrand het slechte nieuws van de in totaal 2175 ontslagen ‘te verzachten’ met de mededeling dat MSD tientallen miljoenen wil investeren in een Life Science Park dat nieuwe werkgelegenheid in Oss kan creëren.

Daar zou een deel van de 1000 ontslagen onderzoekers weer emplooi kunnen vinden. Hij bood ook meteen aan die kar zelf te gaan trekken.

Kortlever verwachtte dat hij hiermee wel de ergste tegenstand onder het personeel kon beteugelen.

Het tegendeel is het geval. Het verzet in Oss wordt met de dag groter, terwijl het vertrouwen in Kortlever evenredig daalt.

Alleen al het gegeven dat Kortlever zich verzet blijkt te hebben tegen vertegenwoordiging van het personeel in de Taskforce, heeft kwaad bloed gezet. Dat geldt ook voor de ‘ontdekking’ dat de Amerikanen in het geheim delen van het bedrijf te koop aanbieden.

Juridisch is de strijd inmiddels ook in alle hevigheid losgebarsten. De ondernemingsraad (OR) daagt het bedrijf voor de rechter omdat het niet conform de Nederlandse wetgeving heeft gehandeld en de raad van commissarissen (RvC) heeft, na het aantrekken van een juridisch adviseur, laten weten niet akkoord te gaan met de ingrijpende reorganisatie.

De persoon Hans Kortlever zelf blijkt ook anderszins niet in staat de middenweg te vinden tussen zijn Amerikaanse baas en de werknemers in Oss.

Het personeel neemt het hem bijvoorbeeld kwalijk dat hij niet persoonlijk bereid is naar hun grieven te luisteren. Zo neemt hij geen petities in ontvangst en is hij afwezig tijdens debatten of manifestaties. Kortlever zegt te strijden voor de belangen van Oss, maar is niet in staat het personeel daarvan te overtuigen.

Tot nu toe heeft hij daarentegen juist voeding gegeven aan de visie van het personeel dat hij ‘louter een stroman is van het Amerikaanse management’.

Het zou voor alle partijen beter werkbaar zijn als hij ten overstaan van het voltallige personeel zijn positie en speelruimte eerlijk kenbaar zou maken. Daarmee zou ook duidelijk worden of hij überhaupt in staat is samen met OR en RvC een strategie te ontwikkelen waarmee zowel de Osse belangen als die van de Amerikanen wordt gediend.

En dan is er nog zijn rol in de Taskforce. Hans Kortlever weet dat het personeel erop tegen is dat hij de voorzittersrol opeist. En dat belemmert de effectiviteit van deze werkgroep.

Het voorzitterschap overdragen aan een onafhankelijk voorzitter - zoals burgemeester Klitsie op het debat van het Brabants Dagblad voorstelde - zou een eerste handreiking kunnen zijn. Als hij op de ingeslagen weg verder gaat komt hij steeds meer alleen te staan in een sfeer van grimmigheid en toenemend verzet.

© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.

  Sorteer reacties

Reageren