Bezoekers aan het BD-debat over Organon luisteren in de grote zaal van De Lievekamp. Foto Ruud Rogier
OSS - Bestuurders, beslissers, MSD-personeel, raadsleden, religieuzen en kunstenaars. Van alle gezindten zijn ze er, al rond zeven uur woensdagavond voor Theater De Lievekamp. Voor een microfoon zegt VDG-raadslid Gerda van der Linden dat ze gekomen is om het met ontslag bedreigde personeel te steunen.
Zoals zij zijn er deze avond meer. Wát? Iederéén wil de werknemers van het vroegere Organon helpen. Zoals dominee Jan van Drie, voorzitter van de Raad van Kerken die heeft aangeboden de zusterkerken in Amerika in beweging te zetten om een vuist te maken tegen het machtige MSD. Daar is bijvoorbeeld Iris van Dinther, voorzitter van de Centrale Ondernemings Raad van MSD, heel erg blij mee. “Je zult zeggen, de kérken? Maar de kerken in Amerika spelen een hele belangrijke maatschappelijke rol. Wanneer die heel veel druk zetten, gaat MSD er problemen krijgen.”
Helpen willen ze al-le-maal, ook de toehoorders op het Brabants Dagblad-debat. Zoals Antoine Jacobs, hoogleraar Sociaal Recht aan de Universiteit van Tilburg. Nóg is het MSD-doek niet gevallen, is zijn boodschap, want de Ondernemingsraad moet nog om advies worden gevraagd. En als dat ‘nee’ zegt tegen wat MSD wil, kan het personeel in beroep gaan bij de Ondernemingskamer in Amsterdam. “Maar ik vrees dat er berusting is”, aldus Jacobs, die een soort van bevrijdend applaus te beurt valt met zijn aanbod: “Als de vakgroep Sociaal Recht Tilburg kan helpen, zullen we dat graag doen.”
Burgemeester Herman Klitsie van de gemeente Oss wil ook al helpen; niet om de boot een wending te geven. “Want ik ben de bootsman, niet de kapitein. Als die zegt dat we op de klippen varen, moet ik ervoor zorgen dat de passagiers in de reddingsboeien komen. Laten we praten over kánsen en de schade zoveel mogelijk beperken.”
Iedereen wil helpen, steeds op een andere manier. Panellid hoogleraar Bedrijfskunde Kees Cools als denker roept op een analyse van de situatie te maken, alle sterke punten van het Osse bedrijf op een rij te zetten en pas dán het gesprek met ‘de Amerikanen’ aan te gaan. “Anders hoef je niet eens te gaan.” Het is niet deze hulp die Jan Marijnissen, de doener, als beste hulp ziet. Wat hem betreft gaat de beuk erin. “Vanaf het begin is er te weinig gezegd: dit accepteren we niet. Het onmogelijke is mogelijk te maken. Als personeel voor de SP een rol wil toedichten: we komen.” Een toehoorder zegt na de stellingen die chef kunst van het Brabants Dagblad, Theo van de Zande, aan het panel voorlegt: “Ik neig steeds meer naar wat Jan Marijnissen zegt. De Amerikanen zeggen: ‘Het is ons geld en ons werk, anders flikkeren ze maar op.’ Dat verontrust mij. Laten we eerst maar de activistische houding aannemen, van dat we dit besluit niet pikken.”
Applaus is niet van de lucht bij elke vorm van hulp, en van steun.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
