07 feb 2008, 03:57 - ANDEL - In de gemeente Aalburg krijgen alle kernen een
defibrillator, zo las Herman Bouman (43) in het Brabants Dagblad. Daarin
vernam de inwoner van Andel ook dat een jeugdspeler van DSC uit Kerkdriel
tijdens het voetballen was getroffen door een hartaanval. En de plaatselijke
voetbalclub Sparta'30 heeft een AED-apparaat al lang op zijn verlanglijstje
staan.
Niet één maar drie redenen voor Bouman om zich af te vragen: is het niet
noodzakelijk dat Andel óók een defibrillator krijgt? Want – nóg een argument
erbij – in ons dorp worden zoveel activiteiten georganiseerd, dan zijn er
altijd veel mensen op de been zijn. Je moet er toch niet aan denken, zo kwam
hij overpeinzend tot de conclusie, dat iemand een hartaanval krijgt. En
daaraan sterft, terwijl het leven had kunnen worden gered als er een
defibrillator in de buurt was geweest.
Na enig denkwerk was Bouman
was er zelf uit, ook zijn vrouw Connie en zoon Michel vonden het een
prachtig plan: we schenken Andel zo'n apparaat. Die 1500 of 1600 euro
betalen we uit eigen zak. Toegegeven, het plan was ook een beetje ingegeven
door hetgeen het jaar daarvoor was gebeurd. "Toen hebben we bij
Sparta'30 de voetbalclinic gesponsord voor de jeugd van Andel. Nu zochten we
een ander goed doel om enige aandacht aan te geven. Deze keer dus iets voor
de Andelse gemeenschap." Het AED-apparaat heeft een plekje gevonden bij
een druk verkeersknooppunt van mensen: de voetbalclub. Een defibrillator
weggeven is één, het kunnen bedienen is een ander verhaal. Aan de gift had
Bouman dan ook een wens verbonden. Eigenlijk twee. "Iedere actieve
vereniging in Andel moet er gebruik van kunnen maken. En het bestuur van
Sparta'30 heeft toegezegd dat er cursisten zouden worden opgeleid. En dat
zal ook gebeuren, zo'n tien tot vijftien." Opvallend: Bouman zal de
cursus niet gaan volgen. De oorzaak zit in het recente verleden. "Ik
heb in mijn vrijwilligerswerk een paar heel vervelende dingen meegemaakt.
Zoals met M-GRAS, de plannen van de gemeente voor één groot sportpark. Ik
heb daarom besloten even afstand te nemen van het vrijwilligerswerk."
Lijkt die schenking – onder meer aan die verenigingen - toch een beetje
vreemd. Is niet zo, weerlegt Bouman: "Ik wil bij een hartaanval niet
hoeven zeggen: 'hadden we maar zo'n apparaat gehad.' Daarom doe ik het. Maar
ik hoop dat het een heel slechte investering zal zijn. Dat het nooit zal
worden gebruikt." Bouman hoopt ook dat het niet bij één defibrillator
blijft in de gemeente Woudrichem. "Alle kernen zouden er eentje moeten
hebben. De grote misschien twee. Wat kost dat? Beetje slim inkopen zo'n
vijftien- tot zestienduizend euro. Lijkt veel geld, maar als je kijkt
hoeveel er wordt geïnvesteerd in materiële zaken, zoals de historische
haven, Koninginnedag of de sportvelden, dan stelt het weinig voor. Bovendien
is het een investering in mensen, in de keus tussen leven of dood."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties

















