Foto Sjoerd Scholten/BD
Wordt de wedstrijd van het damesteam nu ook al afgelast? Welke slimme trucs past de C1 toe om te winnen van een fellere tegenstander? En wat doen de spelers van het eerste eigenlijk op een vrije zondagmiddag?
Wrevel op het hoofdveld. De C1 van aanvoerder Laurens speelt ’s middags tegen het Bredase Jeka. Wie niet sterk is moet slim zijn moet het team hebben gedacht. De C’tjes van OJC worden totaal overrompeld door de agressie van hun tegenstander. “Ze trapten de hele wedstrijd na. Daarop besloten wij flink tijd te rekken”, zegt Laurens op een listige toon. “We namen rustig te tijd voor het ingooien en speelden op ons dooie gemak rustig naar elkaar over.” Die tactiek legde het team geen windeieren. Eindstand 5-3.
Verhullende gordijnen
Wie op zondag ook nog aan de beurt komt, is het damesteam met het voortsukkelende spelersprobleem. De schrik sloeg aardig toe bij aaanvoerder Wendy toen ze een onheilspellend telefoontje kreeg van de coördinator van het seniorencluster. “De vraag was hoe het mogelijk was dat wij maar met zeven spelers ingeschreven stonden voor de wedstrijd van zondag.” Snel deed Wendy navraag bij een teamgenoot. Opgelucht wist ze de coördinator daarna te melden dat de dames met een ‘nette’ tien spelers op het veld staan.
De opstelling voor de aankomende wedstrijd tegen Blauw Wit ’81 is haar nog onbekend. Maar ze heeft wel al warme gevoelens bij de herinnering aan de vorige wedstrijd tegen deze tegenstander. “We moesten ons vorig jaar bij Blauw Wit omkleden in een klein gymzaaltje. Daar waren we constant bezig met het dichthouden van de gordijnen. Echt hilarisch was dat”, blikt een lachende Wendy terug.
In de kantine werd ondertussen gretig gegeten. Antoine, die al de hele week kookt voor de groep studenten, zet nog een ontbijt neer voor een bezoekend elftal. Op zondag verwacht hij weinig drukte in zijn gelagkamer: “Het eerste speelt niet en er zijn veel uitwedstrijden.” Het is nog maar de vraag of Antoine volgende week ook de kantine leidt. Na een uitputtende week is hij aan wat rust toe.
Zijn zoon blijkt ’s middags helaas in hetzelfde schuitje als de vijf zieke spelers van het eerste. Hij speelde niet mee omdat ook hij is getroffen door de griep. “Gelukkig won de B6 alsnog met 2-4.”
Zondag rustdag
Voor aanvoerder Nick komt het uitstellen van de wedstrijd van OJC 1 goed uit. De blessure werd weer erger en dus kan hij nu een weekje langer herstellen. Toch zit-ie dit weekend thuis. “Zaterdag en zondag ga ik zeker nog niet trainen. Ik moet van de fysio echt rustig aan doen.”
Eindelijk berust de aanvoerder van het eerste in het feit dat hij voorlopig geen wedstrijdbal aan zal raken. Begin komende week start voor hem toch weer het vaste ritueel: verzorging, massages, de loopband en de fiets. “Ik moet weer opnieuw beginnen. Ik ben een week verder en weer drie stappen terug. Helaas”, verzucht hij.
Of Nick volgende week zondag gaat redden? “Ik ga er alles aan doen. We zien het wel. Ik ben geen deskundige. Ik kan alleen mijn best doen. En dan hoop ik maar dat ik erbij ben.”
Wie niet lijkt te balen van de afgelaste wedstrijd is verrassend genoeg assistent-trainer Nico Koningstein. “Wat een luxe”, grinnikt de rossige Rosmalenaar. Hij heeft al een nuttige invulling van zijn zondagmiddag gevonden. “De aankomst van Sinterklaas is iets dat je niet mag missen. Ik heb namelijk twee dochtertjes: de oudste is drie en de jongste is één.” Nu heeft hij eindelijk tijd voor zijn gezin op zondagmiddag. “Lekker kijken naar de goedheiligman en lekker ontspannen”, vertelt hij. “Dinsdag gaan we pas weer hard trainen.” Dan begint het riedeltje weer opnieuw.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
