Zie ook de videobeelden
GELDERMALSEN - Trots laat Patrick Smith zijn verzameling elektrische treintjes rondrijden. Na Ajax vormen ze zijn tweede grote liefde. Patrick werd 36 jaar geleden in Engeland geboren, als zoon van een Engelse vader en een Nederlandse moeder.
Zie ook:
Vrijwel meteen was duidelijk dat er iets met hem aan de hand was. "Hij
dronk heel moeilijk, en plaste alles meteen uit", vertelt zijn moeder
Miep Smith. Zes maanden lag kleine Patrick in het ziekenhuis voordat
duidelijk was dat hij lijdt aan aangeboren diabetes. Het was vreselijk,
vertelt zijn moeder. "Ze zeiden dat hij nooit zou kunnen lopen of
praten. Gelukkig hadden ze dat mis. Patrick is heel slim, en lopen doet hij
ook goed." Patrick moest elke dag insuline spuiten. Desondanks voelde
hij zich vaak verre van fit. "Hij had soms wegzakkers. We zijn vaak erg
bang geweest, vooral 's nachts", vertelt zijn vader John Smith. Al die
tijd dachten zij dat er meer met Patrick aan de hand was. "We voelden
al jaren dat het geen gewone diabetes was."
Toen de familie
jaren geleden in Nederland kwam wonen, werd Paul Bouter Patricks internist. "
Hij deed zijn uiterste best om uit te vinden wat er met Patrick aan de hand
was." Bouter dacht meteen aan het Dend-syndroom, waarbij de patiënt
behalve diabetes een ontwikkelingsstoornis heeft. De wetenschap hielp de
internist verder op weg. Engelse en Rotterdamse onderzoekers ontdekten twee
jaar geleden een nieuwe variant van diabetes. "Als ik bij congressen
ben en naar lezingen luister, projecteer ik die altijd op mijn patiënten.
Dan denk ik: dat is Piet, of dat is Jan."
Vorig jaar hoorde
Bouter een lezing in Engeland, over de nieuwe vorm van diabetes. "Ik
dacht meteen: Patrick. Het kon bijna niet missen." Bouter stuurde
Patricks bloed naar Engeland, omdat op dat moment in Nederland nog niet
gezien kon worden of een patiënt de afwijkende vorm van diabetes heeft.
"Het duurde en het duurde maar", zegt Bouter. "Als je iets
bijna zeker weet, wil je zó graag resultaat." Toen het verlossende
woord uiteindelijk kwam, volgde eind vorig jaar een spannende
ziekenhuisopname. "We stopten met insuline en gingen over op het geven
van medicijnen. Daar had ik best zorgen over, het stoppen met insuline kan
een ernstige ontregeling van je lichaam tot gevolg hebben." Bij Patrick
was het tegenovergestelde het geval. Het ging zo snel beter met hem, dat hij
na een paar dagen al naar huis mocht. In plaats van vier keer, spuit hij nu
twee keer per dag insuline. "Ik weet zeker dat we afbouwen naar nul"
, aldus Bouter. "We hebben zijn bloed nagekeken. Zijn lichaam produceert
nu tien keer zoveel insuline als voor deze ontdekking." Met alle
gunstige gevolgen van dien. "Hij ontwikkelt zich razendsnel, geestelijk
én lichamelijk." Nu moet Patrick per dag 33 minipillen slikken.
Bouter: "We gaan snel in gesprek met apothekers om grotere pillen te
maken, zodat hij er maar vier hoeft te slikken." Patrick maalt er niet
om. Het belangrijkste voor hem is dat hij zich stukken beter voelt. Bij zijn
werk in een cadeauwinkel in Tiel, en thuis. "Hij onderneemt veel meer"
, zegt zijn moeder. "Het is echt een wonder. Hij heeft zijn leven terug,
en wij ook. Na 36 jaar hoeven we niet meer elke dag ongerust te zijn. En als
wij er straks niet meer zijn, is het voor anderen niet meer zo ingewikkeld
om de zorg voor Patrick over te nemen."
Om het succes te
vieren, bekeek Patrick op de eretribune onlangs met internist Bouter op
uitnodiging van Ajax een wedstrijd van zijn favoriete club. Dat Heerenveen
won, mocht de pret niet drukken. Trots laat hij een shirt van de Amsterdamse
club zien. "Mét de handtekeningen van alle spelers. Die ga ik inlijsten.
"
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
















