'Net na de oorlog werd ik door een jeep aangereden. Ik heb ruim een jaar op de kinderafdeling gelegen in het GZG. Kinderen werden binnengebracht, er was geen plaats, ze werden aan ons voeteneind gelegd." Van thuis werd er een ei meegebracht, daar werd je naam op geschreven.
Er was geen zeep. We keken uit op de Tolbrugstraat, er lagen kolen op het terrein. ''Mensen klommen met tassen over het hek voor wat kolen, niemand had iets. Ergens had je geluk in het ziekenhuis. Ik ben nu 75 jaar. Maar de kinderafdeling naast de trap vergeet ik nooit meer.' Gonny de Bekker
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.


Sorteer reacties














