Oontwakend uit de zomerslaap, was het eind vorige week even schrikken. Tussen het recreatiepark Beekse Bergen en de stadsrand van Tilburg komt een 'zorglandgoed', meldde deze krant.
Genaamd de Hilverhoeve: 26.000 m2 bebouwing langs de provinciale weg N269, binnen het landgoed de Blauwe Hoef. Van alle variëteit voorzien: een zorgresorthotel met 150 kamers, 28 zorgvilla's, 215 zorgappartementen en een behandelcentrum met zes operatiekamers. Bestemd voor semi-operabele patiënten en 'voortschrijdende zieken'. De zorgsaus ligt er zo dik bovenop dat het hele project riekt naar smakeloos geld verdienen. De kitscherige woonblokken passen geenszins in het half open landschap van de Blauwe Hoef, waar eigenaar Hendrik Roozen eerst een golfbaan wilde aanleggen. De Brabantse Milieufederatie (BMF) is enthousiast over het zorglandgoed, juichte de projectontwikkelaar uit Haghorst. Maar dat blijkt mee te vallen. De BMF zegt van niets te weten. Kleine tegenvaller voor Roozen, die het verder slim aanpakt. De solitaire woonwijk komt in een open driehoek tussen bos en zandwinplas, buiten de geregistreerde natuur-, water- en milieubeschermingszones. Alsof het er voor gemaakt is! Ook het tijdstip waarop Roozen zijn plan lanceert is uitgekiend. De nieuwe Wet ruimtelijke ordening is sinds 1 juli in werking en als gevolg daarvan heeft hij voor zijn zorgcomplex geen goedkeuring van de provincie meer nodig. Roozen hoeft alleen nog maar de gemeente Hilvarenbeek voor zijn plan te winnen. En die neemt het niet zo nauw, getuige de hardnekkigheid waarmee zij blijft meewerken aan een begraafplaats met crematorium op een bolle akker aan de rand van het landgoed Annanina's Rust. De nieuwe wet geeft de provincie nochtans voldoende machtsmiddelen om Roozen zelf een halt toe te roepen. Dat zou zij ook behoren te doen, omdat met toelating van 26.000 m2 bouwmassa in het buitengebied de beer los gaat. Maar de provincie kan weinig macht uitoefenen, bij gebrek aan een verordening die gemeenten van medewerking aan al te drieste plannen afhoudt. Te langen leste is weliswaar een verordening in de maak, maar die wordt niet voorafgegaan door een provinciaal voorbereidingsbesluit waarmee alle ongewenste ontwikkelingen in Brabants buiten tussentijds zijn te pareren. Dat is te confronterend voor het poldermodel. De provincie kan de Hilverhoeve natuurlijk nog bij rechter aanvechten, maar de afloop daarvan staat gelijk aan een loterij. De omgevingsverordening die de provincie Groningen deze week presenteerde geeft de burger nog enige moed. Op simpele wijze houden de noordelingen hun buitengebied schoon van megastallen en voorkomen zij verspreiding van intensieve veehouderijen. Een bestaand bedrijf dat meer dan 1 tot 1,5 hectare wil bebouwen, krijgt daarvoor alleen toestemming van de provincie als zijn stallen in het landschap passen. Zo houdt Groningen nog in de hand wat in Brabant al lang geleden uit de hand is gelopen. Ook de verspreiding van windmolens en masten over het weidse land wordt ingedamd. Permanente bewoning van vakantiehuizen is verboden. De provincie Groningen laat zien wie nog steeds de supervisie heeft in het buitengebied, ook onder de nieuwe wet. Omdat zij van burgers te horen kreeg dat hun leefomgeving geen rommeltje mag worden.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.


Sorteer reacties






















