De wielrenners Jo Peperkamp (links) en Gerrit Schulte tijdens een huldiging op de voormalige wielerbaan van Den Bosch in 1938. foto Stadsarchief gemeente Den Bosch
Met name bij diens jaren als prof in de oorlog. En bij die van
collegawielrenner Jo Peperkamp. De eerste fietste door in de oorlogsjaren,
ook in Duitsland. Den Bosch was daar op z'n zachtst gezegd niet zo blij mee,
maar na de bevrijding was men coulant.
Zo ook gisteravond. Fraaie
woorden over Schulte van historicus Ernest Verhees. In een notendop: oorlog
of niet, de sport gaat door. Zoiets. Een citaat uit een interview met
Schulte werd nog maar eens voorgelezen: 'Het enige waar je aan dacht was
wielrennen, en nog eens wielrennen. Aan de oorlog dacht je niet'. Daarnaast
foto's van Schulte die tijdens de oorlog óók de post rondbracht op z'n
fietsje, en meehielp met de inzamelingsactie voor BVV-voetballer Jo Krijgh
die gewond raakte bij de inval van de Duitsers. Conclusie van Verhees: "
De profs geloofden in het scheiden van sport en politiek', het thema van dit
filmfestival. Dat alles beaamde Toos Schulte. "Zo was het. Over de
oorlog spraken we nauwelijks."
De weduwe 'van' hoorde ook de
minder fraaie uitingen van oud- Brabants Dagblad-journalist John van
Miltenburg over Peperkamp. Die eerste verrichtte met name het afgelopen jaar
'monnikenwerk' voor Verhees' boek 'Wegens bijzondere omstandigheden', dat
zaterdag gepresenteerd wordt in het Jeroen Bosch Centrum. In het boek over
sportend Den Bosch tijdens de oorlogsjaren 'krijgt' Peperkamp drie alinea's,
gisteravond ging Van Miltenburg in op diens rol bij de nooit opgehelderde
liquidatie van kapelaan Koopmans in Den Bosch. Van Miltenburg, die zijn
informatie haalde bij onder meer het Nationaal Archief: "Een uur voor
de moord was Peperkamp aanwezig op diens parochie omdat hij zijn hachje
wilde redden. Na de moord toonde hij zich volgens getuigen zenuwachtig."
Ook werd Peperkamp veroordeeld voor het verraden van twee Utrechtse
verzetslieden en was hij 'ingedrongen' bij een groep die plannen hadde
Bossche arts Van Hoeckel te bevrijden. Van Hoeckel kwam later om in Kamp
Vught.
Stond Peperkamp bij velen al bekend als 'fout', Toos Schulte
wist tot gisteren van niets. "Verschrikkelijk, ik ging niet veel met
hem om, maar toch ..." Kristel Schulte, die met haar 17 jaar haar opa
niet heeft gekend, vond de verhalen gisteren juist 'leuk'. Ook zij wordt nog
vaak op haar naam aangesproken. "Die Schulte ja', zeg ik dan."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.


Sorteer reacties






















