Beeld uit de voorstelling Play .
Eastman/Sidi Larbi maakt ook op kleinere schaal grote indruk met de voorstelling Play in Theater aan de Parade. door Theo van de Zande Wie vorig jaar tijdens de Boulevard de voorstelling 'Babel' zag, zou blind een kaartje kunnen kopen nu Eastman met choreograaf Sidi Larbi terug is op het festival.
De enige twijfel die toe zou kunnen slaan, is de waarschuwing vooraf dat we in plaats van het spektakel van vorig jaar ons op moeten maken voor een kleinere intieme productie.
Gisteravond bleek in het Theater aan de Parade dat de verschillen niet groter hadden kunnen zijn. Larbi treedt zelf aan als danser met de van oorsprong Indiase danseres Shantala Shivalingappa. Samen worden zij ter zijde gestaan of omringd door muzikanten op schuivende panelen.
Sfeervol, intiem en klein is dat zeker, maar wat Larbi te bieden heeft blijft ook op deze schaal spectaculair. Vorig jaar het grote gebaar met een uitzinnige club met dansers, nu letterlijk soms ingezoomd op alleen vingers waarvan we de gracieuze bewegingen op een projectiescherm kunnen volgen. Zo wordt ook een schaakbord een dansdecor vol strakke patronen.
'Play' laat vooral zien dat de wereld volgens Larbi vol zit met beweging, ritme, klank en dans. Hij importeert gretig en schroomt niet om zelfs een duetje in de beste Disneytraditie de zaal in te zingen. Gevolgd door stijldansen op Indiase muziek of dans met maskers waarbij de grote verbaasde of norse uitdrukkingen elke beweging een nieuwe luchtige lading geven.
Als een tafel binnen wordt gereden schuift hij met danspartner en twee muzikanten aan, voor een werkelijk onnavolgbaar handenspel van klappen op tafel en klaterende roffels. Zoveel afwisseling,
maar alles gebracht met een even grote verfijning, timing en verzorgdheid.
Breekbaar is het moment dat hij Shivalingappa volgt in haar vloeiende golven van handen en armen. Net zo goed als we met hoofd en mond een vreemde taal leren beheersen, spreekt zijn Vlaams-Marokkaanse lijf na veel oefening nu de Indiase kuchipudi.
Dat diezelfde Shivalingappa aan het eind op de rand van het toneel de zaal toespreekt over geestesverandering en hersentraining zij haar vergeven. Het lijkt wel een onderschatting van hun eigen prestatie. Alsof ze zonder woorden niet allang hun punt gemaakt hebben.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
