Midden in het rumoerige hart van het festivalplein bracht de 'man met de zachte G' een oase van stilte. Dertig jaar zit hij in het vak, maar de Brabantse bard Gerard van Maasakkers is niet te stuiten.
Een grote nationale doorbraak is alleen een kwestie van tijd. In september
komt er een bijzondere jubileum-cd van hem op de markt. Liedjes van zijn
hand worden dan vertolkt door collega's als Paul de Leeuw, Bennie Jolink,
het Rosenberg Trio en Gert Vlok Nel.
In het Essent theater bouwden
Van Maasakkers en zijn Vaste Mannen alvast een volksfeestje zonder weerga.
Driemaal een uitverkochte theatertent en het publiek kreeg er maar geen
genoeg van.
De start kon niet mooier. Van Maasakkers in een
notendop. Met 'Ik geef 'n fist' verleidt hij het publiek tot een innerlijke
vreugdedans. Deze avond kan niet meer stuk. Een swingend nummer als
'Het is altijd nou' heeft zelfs hitpotentieel.
Maar de grote kracht
van Van Maasakkers schuilt in zijn kleine, intieme liedjes. Van detail
druipende teksten en eenvoudige melodieën waarin de volkszanger keer op keer
de kern weet te treffen. Milde, melancholische liedjes over zijn moeder,
vader of liefdesperikelen. Een breekbare stem gezalfd door tranen in de
keel, en het publiek voelt zoveel betrokkenheid en passie op de klompen aan.
Prachtig is 'Gij en ik' waarin Van Maasakkers zijn mannen aanspoort tot een
verrukkelijke samenzang. Zijn band spint een zacht klankenweb rondom zijn
zoetgevooisde stemgeluid. Accordeon, piano, gitaren en drums, meer is niet
nodig. De muziekstijlen vliegen voorbij, van rock 'n roll tot Braziliaanse
salsa. Maar de pure folkliedjes vormen de hoogtepunten binnen zijn oeuvre.
Dat komt nog eens mooi aan het licht als oud-studenten van de Bossche
Koningstheaterakademie enkele nummers van Van Maasakkers vertolken. Ronduit
schitterend is Bas Marée's uitvoering van klassieker 'Cis Verdonk'.
Middeleeuwse folk met een pijnlijk persoonlijke tekst. Ook Jelle Amersfoort
haalt het beste uit zichzelf met een sober gehouden 'Ik wil bij jou zijn'.
De conclusie is duidelijk: de liedjes van Van Maasakkers overstijgen
zichzelf en de maker, en kunnen met gemak door anderen worden bezield.
Als dan het ensemble tot slot 'Hee Gaode Mee' aanheft, staat iedereen op de
banken. Aan de zijkanten van het theater gaan de tentflappen opzij en deelt
heel het festivalplein mee in de feestvreugde.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



















