Tuig. foto Marc Bolsius
Bijna alles klopt aan 'Hellend Vlak' van Tuig. De door Tuig zelf gebouwde, prachtige installatie die ziet eruit als een half geopende houten brug wn staat op een mooie plek. De locatie, met op de achtergrond het karig verlichte Provinciehuis met het vreemd gevormde platte dak dat fraai aansluit bij het Tuig-bouwwerk.
De zachte drenzerige regen die het hellend vlak glitsig maakt en nog meer sfeer brengt.
Eén wezenlijk ding ontbreekt. Want een goede theatervoorstelling van drie kwartier is 'Hellend Vlak' niet. Al na tien minuten, een kwartier is duidelijk dat de drie spelers, die met moeite het hellend vlak van de open brug op zijn geklauterd, weer terugglijden doordat het gevaarte van vorm verandert. Dan gaat de andere kant omhoog en bevinden de spelers zich weer onderaan. Eigenlijk weet je dan al wat er gaat gebeuren, en dat terwijl het stuk nog meer dan een half uur te gaan heeft. 'Hellend Vlak' wordt inderdaad die herhaling van zetten die je vreesde.
Steeds weer klauteren de twee mannen en een vrouw met hun bagage omhoog om langzaam weer naar beneden te zakken. Er wordt nog wel wat rook toegevoegd voor meer sfeer.
Er komt meer samenwerking in de groep, de muziek (van Tilburger Jeroen van Vliet) verandert van karakter, maar iets wezenlijks nieuws gebeurt niet meer.
Tuig heeft met 'Hellend Vlak' goud in handen, maar laat het als zand door de vingers glippen.
Het in het Brabantse Schijndel ontstane Tuig heeft een duidelijk eigen handschrift. Centraal staat een zelfgebouwde installatie in hout of staal die als een metafoor fungeert voor een bepaalde gedachte. In het geval van 'Hellend Vlak' is die installatie volgens Marc van Vliet, een blaasbalg die nuance in het overspannen maatschappelijk debat moet brengen.
Het zal wel zo zijn, maar Tuig faalt in het overbrengen van de boodschap. Het hebben van een sterk beeld, blijkt in het geval van Tuig niet voldoende voor een goede voorstelling. Je vraagt je af hoe het anders, beter zou kunnen. Zou Tuig erbij gebaat zijn geweest als de acteurs ook een tekst zouden hebben gehad? Mogelijk zou 'Hellend Vlak' ook beter tot zijn recht komen als een installatie in een kunsttentoonstelling. Nu blijft het idee hangen van een sfeervolle en beeldende voorstelling die beter had kunnen én ook moeten zijn.
De reportage van Omroep Brabant met commentaar van Gerrit van den Hove:
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
