Vanaf Duinoord in Cromvoirt gaan 25 ruiters, paarden en bloedhonden op jacht om de geur van de in koeienpans gedrenkte slip te vangen. Foto Marc Bolsius
1/2
Bekijk ook de videobeelden
CROMVOIRT - "Hoor je de honden? Goed luisteren. Als ze zo zingen, weet iedereen dat de jacht écht is begonnen." Een gezonde spanning is af te lezen van het gezicht van Ad van der Zande, voorzitter van één van de vier slipjachtverenigingen die Nederland rijk is. In het jachtseizoen dat loopt van oktober tot maart, zijn Van der Zande en andere leden van Midland Hunt ergens in Nederland te vinden, jagend op lucht.
Op lucht? "Ja, het maakt eigenlijk niet uit welk spoor de honden
volgen. Al zouden ze jagen op Chanel 5. Nu is dat wat kostbaar, dus wij
jagen op een lap die is gedrenkt in koeienpens. De slip genoemd. Maar er
worden ook lappen gebruikt die met de urine van een vos zijn besprenkeld.'
De slipjacht is géén jacht op een echte vos, wil Van der Zande nog maar eens
benadrukken, maar een diervriendelijke variant op de eeuwenoude, inmiddels
verboden Engelse vossenjachten.
De tradities en rituelen waarmee
de jacht in Engeland gepaard ging, worden in ere gehouden door een
vereniging als Midland Hunt. Bij die tradities hoort bijvoorbeeld het
nuttigen van een ijskoude Jägermeister voor aanvang van de jacht en het
blazen op een hoorn van de Master-huntsman, waarmee de meute zich in
beweging zet.
Een jacht bestaat uit drie runs van zo'n zeven
kilometer. Vanaf Duinoord in Cromvoirt gaat een groep van 25 ruiters,
paarden en bloedhonden ('de enige jachthond die het spoor nooit bijster
raakt') op jacht om de geur van koeienpens op te pakken.
Een paar
minuten voor de meute uit rijdt de ervaren sliptrekker Jan Rijk. Het succes
van iedere jacht is voor een deel aan hem te danken. "Zijn taak is om
net zo sluw te zijn als een vos. Dus hij kiest niet voor de makkelijkste
weg, maar trekt zijn spoor door sloten, over akkers en door bossen. Zíjn
spoor is het spoor van de honden en dus ook van de paarden en hun ruiters
die zo'n 100 meter achter de honden blijven. Want dat is een gouden regel in
de slipjacht: ruim baan voor de honden", zegt Van der Zande.
"
De slipjacht is zeker niet elitair", vindt ruiter Arjen Oeben Holla uit
Vlijmen. "Het is vooral een schitterend spelletje Geweldig toch hoe die
honden door de velden jagen en de ruiters er achteraan galopperen? Die
spanning en opwinding, heerlijk. Ik ben nog steeds zenuwachtig, bij iedere
jacht."
Geen enkele slipjacht is overigens ooit hetzelfde,
omdat de slippentrekker het parcours steeds probeert te veranderen. De
finale echter staat al sinds mensenheugenis vast. Na de derde run blaast de
Master-huntsman voor de laatste keer op zijn hoorn en mogen de honden hun
gevonden koeienpens (vroeger de vos!) aan stukken scheuren: the kill. Uit
eerbied voor hun volhardende honden nemen de ruiters hun cap af.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
