Lezersjury groep vijf: v.l.n.r. Mia Braakhuis, Thieu Bruurs, Sophie Borgers, Theo van Roosmalen en Gerrie van der Pasch.foto Sandra Peerenboom
DEN BOSCH - Lastige zaak. Natuurlijk heeft de 43-jarige verdachte uit Oosterhout zijn ex belaagd, tot aan haar werk bij het retraitehuis in Uden aan toe, maar wat grijp je nou aan om tot een strafbepaling te komen? Het psychologisch en psychiatrisch onderzoek dat volgens de officier van justitie te makkelijk meegaat in het verhaal van de verdachte?
Zie ook:
Zijn recidivegedrag, waarop nog steeds een grote kans bestaat? Of toch het
niet-aangeboren maar ook niet medisch te bewijzen hersenletsel dat hem
volgens deskundigen wel sterk minder toerekeningsvatbaar maakt? "Wie
ben ik om te oordelen", stelt Mia Braakhuis uit Oisterwijk, al is ze
klip en klaar over het argument van advocaat Van Tessel dat zijn cliënt zijn
ex-vriendin nooit fysiek iets aan heeft gedaan. "Hee hallo! Geestelijke
bedreiging is misschien nog wel erger. Een schop onder je kont is ook niet
fijn, maar zo'n advocaat moet het wel zo brengen."
Sophie
Borgers (Sint-Michielsgestel): "Meestal proberen advocaten dingen te
verdoezelen, krampachtig te zoeken naar iets verzachtends wat ze vaak niet
in handen hebben. Daarom vond ik het wel goed dat hij de stalking zelf niet
ontkende."
Moergestelaar Thieu Bruurs vond het fysieke aspect
juist een goed punt van de raadsman. " Ook sterk was dat hij aanhaalde
dat de verklaring van de zus van de verdachte er niet toe deed."
"Ik vond het maar een zwak betoog", oordeelt Theo van Roosmalen uit
Esch, die waardering had voor de openheid van de verdachte. "Viel me
mee hoe hij praatte."
Braakhuis: "Ik had hem heel graag
recht in de ogen willen kijken. Naar mijn gevoel had die knul een heel
selectief geheugen met zijn 'zou wel kunnen'. Hij wist zich alles in zijn
voordeel te herinneren. Typisch het schaapachtige gedrag van iemand in de
slachtbank."
Toch bleven de rechters en officier van justitie
te allen tijde vriendelijk. Van Roosmalen: "Kalmerend. Ze voerden met
de verdachte gewoon een gesprek, net als wij onder elkaar. En in
begrijpelijke taal." De Boxtelse Gerrie van der Pasch, voor de tweede
keer present als lezersjurylid: "Deze rechters en officier van justitie
luisteren beter dan de vorige keer. Dat is me echt bijgebleven. Deze mensen
namen niet zo'n nonchalante houding aan."
Nou, geïnteresseerd
is anders vindt de Gestelse Borgers: "De voorzitter zocht veel
oogcontact met de verdachte, de andere twee rechters helemaal niet. Ze
bemoeiden zich er niet mee, stelden geen vragen."
"Hij
zat te gapen", zegt Braakhuis over de slechtziende rechter Hermans,
uitgerust met aangepaste laptop. "Ik ook hoor! Maar prachtig dat het
kan." Borgers: "Ik dacht dat hij de griffier was, omdat hij af en
toe zat te tikken op die laptop." Van der Pasch: "De griffier
schreef alles op in plaats van typen, dat was opvallend."
Of
en hoe hij wordt zwaar gestraft, dat hoort de verdachte over twee weken.
Maar dat hij hulp nodig heeft, is duidelijk volgens Van Roosmalen. Bruurs: "
Ik had meer toezicht geëist. Nu wordt hij straks misschien drie jaar lang
gevolgd, terwijl hij meer behoefte heeft aan behandeling. Dat werkt
preventief. Ik zie ook niet in waarom hij niet kan werken, dat is juist
goed. "
Luister naar het oordeel van de leden van de lezersjury:
Mathieu Bruurs:
Sophie Borgers:
Gerrie van der Pasch:
Theo van Roosmalen:
Mia Braakhuis:
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.


Sorteer reacties











