Tijdens de “Lekker in je vel’ bijeenkomsten zijn de moeders steeds meer en intensiever met elkaar in overleg .
Was het vlak na de zomervakantie nog wel lastig om kritisch naar het eigen handelen te kijken en dit ook met elkaar durven te bespreken. Daar is nu heel duidelijk verandering in gekomen.
Zie ook:
De coach komt nog steeds met onderwerpen ter bespreking. Maar steeds vaker nemen de moeders het zelf over: er is altijd wel iemand, die een brandend probleem heeft.
Over het algemeen blijkt nu, dat iedereen beschikt over voldoende kennis op het gebied van gezond leven.
Problemen liggen veel vaker op het gebied van de toepassing van die kennis in de praktijk; en vooral de opvoedkundige aanpak daarbij.
‘Hoe krijg ik mijn kind aan gezonder gedrag, zonder dat het steeds gepaard gaat met zeuren of mopperen”.
‘Ik wil het ook graag leuk en gezellig houden in mijn gezin en niet voortdurend corrigeren”.
Een goed voorbeeld van hoe zulke gesprekken verlopen is het volgende;
Een moeder vertelt , dat haar kind hier binnen de groep wel belooft, dat hij zich aan de tip gaat houden, die hij samen met zijn moeder heeft gekozen. Maar als hij thuis is, denkt hij niet meer aan zijn afspraak. Zij moet hem telkens eraan helpen herinneren en hij gaat voortdurend in verzet. Hij doet het gewoon niet, hij heeft er geen zin in.
In de groep drinkt hij gewoon water. Hij is blij met heet compliment, dat hij hierover krijgt en kiest hij ervoor om dit ook thuis te proberen..
Eenmaal thuis gekomen zegt hij op zijn moeders voorstel om zoals afgesproken de aanlenglimonade te vervangen door heerlijk kraanwater.
“Je denkt toch niet, dat ik steeds gewoon water ga drinken! “
Komt hij dan de week erop weer in de groep, dan reageert hij tijdens de gezamenlijke bespreking met alle kinderen heel braaf, dat het hem wel gelukt is om zich aan zijn eigen opdracht te houden. Zijn moeder moet hem daar dan in de groep steeds in corrigeren.
Het lukt niet echt om afspraken met hem te maken. Steeds gaat hij in discussie, of blijft hij erover zeuren.
Met elkaar bespreken we, wat zou kunnen werken. Iets leuks in het vooruitzicht stellen helpt even. Maar ook dat is hij bij een volgende poging weer vergeten.
Een van de andere moeders vraagt, of hij bij zijn vader ook zo in discussie gaat.
Hier blijkt hij ook tegen te pruttelen, maar veel korter. Zijn vader is er duidelijk eerder klaar mee. Vervolgens stelt deze zelfde moeder voor om dan zijn vader in te schakelen. Die zou hem regelmatig kunnen vragen of hij zich aan de afspraken met haar heeft gehouden. Lukt het dan zou hij een beloning kunnen voorstellen; iets leuks om in het weekend samen met hem te doen!
Misschien helpt het wel als zijn vader nadrukkelijk laat zien dat hij achter de aanpak van zijn moeder staat.
Aanvankelijk aarzelend reageert deze moeder dat het misschien wel een idee is.
Even later zegt ze ineens heel enthousiast; “Dit is eigenlijk een heel goed idee. . . Ik ga het meteen proberen!
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
