"Ik doe heel veel dingen fout!", zegt de moeder van Seyena. "Anders hoefden we toch niet aan dat project mee te doen.'' foto Marc Bolsius
Doodongelukkig was ze, Seyena, jarenlang. Altijd maar moe. Alleen zwemmen vond ze wel leuk, en ze haalde dan ook alle diploma's. Omdat ze te zwaar werd, dachten haar ouders goed te handelen door Seyena op wedstrijdzwemmen te doen.
Niks beter voor de conditie dan stevig sporten, zo is het toch? Tot hun verbazing vertelde een arts hen dat dit voor Seyena helemáál niet goed was. Jacqueline: "Hij legde ons uit dat juist flinke kinderen zich ontwikkelen als dolfijntjes. Er vormt zich dan een vetlaag onder de huid. Wie denkt er aan zoiets!?'' Dolfijntjesvet? Kinderarts Van Mil, spil in het obesitasproject, vindt dit maar onzin. Hij vindt het juist prima dat de 13-jarige Seyena lekker haar baantjes blijft trekken. Dat komt goed uit, want zij vindt zwemmen nog steeds vét. Seyena beweegt sowieso veel meer sinds ze meedoet aan het Lekkerinjevel-project. Soms ligt ze met zusje Shakira (7) op de grond buik- spieroefeningen te doen, of ze gaat 145 keer steppen op de slaapkamer. Dan weer werkt ze op de apparaten bij fysiotherapeute Sascha van Lith. Eén keer in de week wandelen ze met het hele gezin viereneenhalve kilometer rond de plas, en op zondag zit ze op zumba.
Seyena gaat naar een school waar ze het heel goed naar haar zin heeft. Ze krijgt er verzorging, koken en winkelpraktijk. ,,Eerst fietste ik er 35 minuten over naar school, nu doe ik het in 25 minuten", zegt ze trots. Vooral kookles vindt Seyena leuk en thuis zijn haar broodjes kipfilet de traktatie van de week. Er is sowieso het nodige veranderd in de eetcultuur van het gezin. "We maakten altijd warme snacks tussen de middag, maar daar zijn we mee opgehouden", vertelt moeder. Stonden de zakken Lays voorheen op de dagkaart, tegenwoordig stelt Seyena zich zonder klagen tevreden met één bakje vetarme Baked-chips per week. Drinken? ,,Crystal Clear met perziksmaak'', zegt ze.
Vanwege haar diabetes-aanleg moet ze goed op haar eetgedrag letten. 's Morgens neemt ze twee beschuitjes met 30+kaas of runderrookvlees, tussen de middag een plakje koek en 's middags een aanmaaksoepje. Te weinig om de dag mee door te komen, vindt haar moeder. Zelf zegt Seyena dat ze nooit trek heeft, maar haar moeder denkt dat ze zich inhoudt voor haar medeleerlingen. ,,Het is net als in de friettent - als daar een dik iemand zit te eten, zie je mensen altijd kijken van: geen wónder!"
Seyena houdt van bananen, maar die bevatten te veel zetmeel, dus ze mag er maar ééntje per week.
Die 'pre-diabetes' blijft een probleem. ,,Ik prik haar zo één keer in de week en dan schiet haar score soms naar 20! Normaal moet dat tussen de 5 en de 8 zitten", zegt Jacqueline. ,,Ik hoop echt dat we dat onder controle krijgen, want als ze vanwege de diabetes aan de medicijnen moet is het afvallen helemaal ondoenlijk.''
Het pesten op school is opgehouden, gelukkig. Op de basisschool had Seyena nooit vriendinnetjes. Ze moest overgeven tussen de middag en had vaak buikpijn. "Ze werd geduwd en geschopt op school", zegt Jacqueline. ,,Als ik ouders van die kinderen er op aansprak zeiden die: 'ik kan er toch niks aan doen wat mijn zoontje of dochter op school doet'. Ik voelde me schuldig maar ik was ook boos dat ze zo reageerden. Natuurlijk kun je er als ouder iets aan doen. O, ik heb vaak zat die kinderen bij hun kladden willen pakken.''
Jacqueline kan er niet goed tegen dat ouders hun verantwoordelijkheid ontlopen, zegt ze. "Bij Lekkerinjevel hoor ik sommige ouders ook steeds maar verkondigen: ik doe dit goed, en ik doe dat goed. Nou, ik doe heel veel dingen fout! Anders hoefden we toch niet aan dat project mee te doen, wel dan? In de vakantie kreeg Seyena ook een terugval en kwam ze weer aan. Vier kilo eraf vóór de vakantie, twee er weer bij in de vakantie. Maar ik ga toch niet de hele zomer bij die hitte elke dag gezond staan koken? Dan háál je nou eenmaal makkelijker iets te eten."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
