Tekstgrootte

Dat project Lekkerinjevel daar in Den Bosch heeft soms vérgaande consequenties. Sinds Maaike (9) meedraait in het groepje van gezinscoach Jeanne Smits zijn er een paar dingen opvallend veranderd in het gezin waar ze opgroeit. Haar ouders hebben bijvoorbeeld één van de twee auto’s de deur uit gedaan. En toen een poosje terug de elektrische frituurpan er de brui aan gaf, hebben ze niet eens meer een nieuwe aangeschaft.

„ Al is het echt niet zo dat we nooit frietjes meer eten hoor”, zegt moeder Carla eerlijkheidshalve. „ Je gaat alleen wel bewuster óm met je eten.”

Maaike is een verlegen meisje met een lieve glimlach. Net als de meeste meisjes van haar leeftijd gaat ze naar een gewone klas met twee gewone juffen. Ze houdt van taal (spelling!) en van Pim-Pam-Pet.

En ze luistert graag naar het Junior Songfestival, waar ze dan op danst met haar vriendinnetje. Of ze rijdt rond op haar nieuwe roze meisjes­omafiets. En als ze dat niet doet ruziet ze soms met haar broertje Dirk (7), die net zo verlegen is als tien jongetjes die het níet zijn.

„Ergens toen ze in groep 2 zat begon het ons op te vallen dat Maaike zo lusteloos werd”, vertelt haar moeder. „Het liefst bleef ze lang in bed liggen en na school had ze nergens zin in. Omdat ik het niet vertrouwde besloot ik met haar naar de huisarts te gaan. Die liet een bloedonderzoekje doen, en er bleek niets aan de hand te zijn. Ze was kerngezond. Wat doe je dan? Je laat het maar zo.”

Het zat Carla desondanks niet lekker. Maaike bleef maar erg moe, en toen Carla in het voorjaar in de krant las over het obesitasproject voor kinderen, sloeg ze alsnog aan het bellen. „En toevallig sprak ik op school de moeder van een vriendinnetje, die begon er ook over. Vlak daarna konden we bij kinderarts dokter Van Mil komen, die het project coördineert. Hij heeft Maaike getest. Ook hij oordeelde dat ze gezond is, maar wel is ze te zwaar voor haar lengte, en die balans kan verder verloren gaan. Ze heeft simpelweg aanleg om straks echt dik te worden, en dat proces kunnen we nu nog tamelijk makkelijk keren. Daarom mocht ze meedoen aan het project.”

Er staan geen weegschalen in het Lekkerinjevel-klasje, en die komen er ook niet. Want afvallen of gewichtsverlies is niet het (enige) doel. Wél dat de kinderen, precies, weer ‘lekker in hun velletje’ komen zitten. Sportieve spelletjes als hoepelspringen, rennen en verstoppen maken het gezellig. „Na een paar bijeenkomsten leer je elkaar als ouders beter kennen en wissel je ervaringen en tips uit. Dat werkt fantastisch!”, zegt Carla. „ Ik ben bang dat wij elkaar na afloop nog meer gaan missen dan de kinderen.”

Samen maken moeders en kinderen lekkere en gezonde tussendoortjes. „Dat is wel een thema, hoe je de overdaad aan suiker kunt bannen uit het dagelijks menu. Ik was zelf cola-verslaafd en dat breng je over op je kinderen. Maar nu drinkt Maaike heel veel water en dat vindt ze lekker. En in plaats van gewone frisdrank nemen we Slimpie, dat is suikervrije aanmaaklimonade.”

Tot hun verrassing ontdekten moeder en dochter hoe lekker een volkorencracker met smeerkaas kan smaken. „En ketchup!”, zegt Maaike. Eentje met appelstroop en besjes en geraspte wortel gaat er ook wel in. „ Zelf kom je nooit op zo’n combinatie”, zegt Carla, die overigens wel steeds bedrevener raakt in trucs om het ongezonde leven een loer te draaien. „ Je zult wel lachen, maar ik serveer de ovenfrietjes nu op een kleiner bord, dan lijkt het meer. Het werkt, echt!”

Maaike vindt het steeds leuker om te bewegen, ze heeft het ouderwetse ‘elastieken’ weer ontdekt, en nu haar ouders een auto hebben weggedaan wordt er vanzelf vaker en makkelijker gefietst.

Voordat het op een reclamepraatje of een juichverhaal begint te lijken, fronst Carla de wenkbrauwen en slaakt ze een zucht. „ Je bent er wel elke dag mee bezig en dat kost veel energie. Even gedachteloos boodschappen doen is er niet meer bij. Je loopt meer na te denken, maar ik merk dat het langzaam maar zeker toch in je systeem gaat zitten, en zo moet het werken. Ik ben zelf intussen ook al tien kilo afgevallen!”

Dat is dan mooi één hobbel genomen, maar er zijn meer valkuilen: de omgeving. „Ik praat er bewust over met ouders van haar vriendinnetjes, zodat die er rekening mee houden met het aanbieden van snoep en zo”, zegt Carla. „Vanmiddag gaan we naar de verjaardag van opa, en Maaike weet al dat ze dan moet kiezen: ze mag óf chips óf gebak. Dat is toch moeilijk voor zo’n kind van negen? Maar ze doet het heel goed, en ik ben trots op haar.”

En een nieuwe bedreiging stoomt intussen met de boot op volle kracht naar Nederland. „ Sinterklaas begon hier altijd al in september?”

Vader (39 jaar)

Ton neemt vaker de fiets nu een auto de deur uit is gegaan en dat bevalt hem prima. Als Carla en hij op zaterdag allebei naar de sportclub gaan met de kinderen, moet een van hen vanzelf op de fiets. En dat went eigenlijk heel snel.

Moeder (36 jaar)

Carla doet het huishouden en werkt ook nog buiten de deur. Ook zij heeft overgewicht, maar sinds Maaike met het project meedoet is ze al tien kilo afgevallen. Nu de begeleiding van Maaike in Lekkerinjevel eind december stopt hoopt Carla toch dat er een vervolg komt, bijvoorbeeld een keer in de maand. Nu ze weet hoe goed de coaching werkt, zou ze zelfs bereid zijn daarvoor te betalen.

Maaike (9 jaar)

Woog 7 pond bij haar geboorte. Werd lusteloos de laatste tijd en iets te zwaar. De huisarts kon niets vinden. Sinds ze in juni is gaan meedoen aan het project Lekkerinjevel gaat het goed met Maaike. Ze zat al een poosje op voetbal, maar nu doet ze ook aan elastieken en ze danst graag met haar vriendinnetje. 's Morgens eet ze twee crackers met pasta aan tafel, en niet meer bij de televisie zoals eerst. Ze fietst vaker naar school waar ze tussen de middag twee boterhamen met stroop en yoghi neemt.

(Het gezin in dit artikel is om privacyreden onherkenbaar gemaakt.)

© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.

Reageren