TILBURG - Dit is een verhaal over Richard Janse, een Tilburgse levensliedzanger van pas 23 jaar. Hem trof afgelopen jaar groot onheil. In februari werd bij Richard een agressieve vorm van kanker ontdekt. Dat er een verhaal over wordt geschreven, vindt Richard prima. Er zelf over praten wil hij echter liever niet. Daarom doen zijn vader Harrie en moeder Sjan het verhaal, en luistert Richard mee.
Zie ook:
Dat Richard amper over zijn ziekte wil praten, is best een probleem, vertelt
zijn vader. "Hij wordt er opstandig van als er over gesproken wordt. We
kunnen het toch niet onder het tapijt vegen? Maar al ligt hij op sterven,
dan zegt hij nog dat het goed met hem gaat."
Het leven leek
Richard Janse begin dit jaar toe te lachen. De 23-jarige Tilburger is sinds
zijn vijftiende zanger van het levenslied. Zijn carrière kreeg met vijf
singles, twee albums en twee dvd's steeds meer vorm. Op levensliedfestivals
was hij een graag geziene gast.
Begin dit jaar klaagde Richard over
vermoeidheid. Hij vroeg zijn moeder Sjan of hij een tijdje bij zijn oma
mocht logeren. "Hier is het altijd hartstikke druk", verklaart
Sjan Janse in haar woonwagen. "Ze noemen mij altijd moederke. Iedereen
is hier welkom en als je wilt, mag je nog blijven eten ook."
Na een paar dagen rusten bij oma kon Richard bijna niet meer lopen van de
pijn in zijn buik en rug. De huisarts voelde iets bij een nier. In het
ziekenhuis was het onderzoeksresultaat begin februari hard. "Een
agressieve vorm van kanker, die zelden voorkomt. Hij moest onmiddellijk
geopereerd worden", vertelt zijn moeder. "Toen ze een nier
weggehaald hadden, bleken daar nog drie tumoren achter te zitten."
Richard moest naar de Daniël den Hoed kliniek in Rotterdam voor verder
onderzoek. Daar week zijn moeder amper van zijn zij. "Ze zijn daar heel
lief voor ons geweest. Ik mocht in het logeerhuis blijven en zo vaak bij
Richard zijn als ik wilde."
Een lijdensweg volgde. "
Richard had uitzaaiingen bij zijn lever en maagkrans. Die moesten weg. Maar
hij leed zoveel pijn dat hij niets meer wilde. En zonder zijn toestemming
konden de doktoren hem niet helpen."
Sjan Janse slikt haar
tranen weg. "Ik heb de lieve heer van het kruis gebeden en hem gesmeekt
onze Richard te laten leven. Ik heb hem op de wereld gezet, hij is veel te
jong om al gehaald te worden."
Een jonge dokter wist Richard
over te halen tot een lange behandeling met tal van chemokuren en
bestralingen. Tussendoor werden uitzaaiingen gevonden bij zijn prostaat en
maag. "En toen kreeg hij ook nog een hartstilstand omdat hij niet tegen
een bepaald medicijn kon dat hem werd toegediend. Moesten ze hem reanimeren.
Geschreeuwd dat ik heb."
Het kost Richards ouders veel kruim
om hun verhaal te doen. "We hebben een hel van een jaar, het slechtste
ooit", zucht zijn vader. "Tot overmaat van ramp is mijn broer
overleden, ook aan kanker. En met Richard weten we het ook nog niet. Nu
lijkt hij best goed, maar dat kan heel snel weer anders zijn."
Acht maanden moest Richard in Rotterdam blijven. Sinds eind november mag hij
thuis proberen een beetje op krachten te komen. Een jaar geleden woog hij 85
kilo, nu 57. Zijn eten kan hij weer binnenhouden. Hij laat zich de soep en
bami van zijn moeder goed smaken.
Begin februari volgen nieuwe
onderzoeken en uitslagen. Duidelijk is al dat Richards stamcellen in zijn
beenmerg niet meer alle noodzakelijke bloedcellen aanmaken. "Als hij
moe wordt, moeten we naar Rotterdam waar hij dan twee of drie zakken
donorbloed toegediend krijgt", zegt Sjan Janse. Na de vraag hoe het
afloopt, bijt ze lang op haar onderlip. "Ik weet het niet. Ze hebben
ons gezegd dat we elke dag moeten plukken."
Richard praat wel
graag over zijn muzikale carrière. Samen met Rob van Daal scoort hij in de
Nederlandstalige hitparades met het nummer 'Ik mis je zo', dat ze dit jaar
tussen de operaties door op één dag wisten op te nemen. De opbrengst gaat
naar de kankerbestrijding.
Twee keer al stond hij sinds zijn
thuiskomst op het podium. "In Breda was ik na drie liedjes uitgeput,
anderhalve week later waren dat er al vijf."
Trots laat hij
zijn nieuwe single horen, die net af is en als het aan hem ligt binnenkort
gepresenteerd wordt. "Dat lied heb ik in het ziekenhuis geschreven voor
mijn overleden oom. En voor mijn ouders maakte ik 'Bedankt lieve ouders'.
Dat komt op mijn nieuwe cd."
Zijn oom Chris doet hem geloven
dat hij zijn ziekte overwint. "Hij heeft over hem gedroomd in het
ziekenhuis", fluistert zijn vader. "Mijn broer zei tegen Richard
dat hij door moest vechten, en niet net als hij van de kanker moet
verliezen. "
Bij het afscheid wil Richard toch nog wat kwijt.
"Ik heb zoveel steun van familie en fans, ik wil weer optreden. Zingen
sleept me er door. Maar eerst moet ik beter worden, dat is het
belangrijkste. In februari weten we meer. Ik ga van het positieve uit."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties











