Politie aan het werk bij het pand in Nuenen waar zondagochtend een dode werd gevonden. ANP
NUENEN - Het was een worsteling op leven en dood, die voor een 34-jarige man uit Nuenen zondagochtend dodelijk afliep in de vijver van een woonboerderij aan de Opwettensedijk 50.
Zie ook:
Dat zeggen de bewoners Bentje Bisseling (52) en Mimi van Deurzen (55) uit
Nuenen. Ze zijn zichtbaar onder de indruk van de gebeurtenissen, maar
ogenschijnlijk ook gelaten.
Omringd door enkele familieleden en in
het bijzijn van hun advocaat Carlo Oomes vertellen ze een dag na het drama
aan een keukentafel in Nuenen voor één keer hun verhaal.
Het is hun versie van de fatale gebeurtenissen, beseffen ze, maar het is ook
het verhaal op basis waarvan justitie zondagavond besloot dat Bisseling het
verdere onderzoek thuis mag afwachten. Want officieel wordt de 52-jarige
inwoner van Nuenen verdacht van doodslag, zo is hem na zes uur van verhoor
verteld, maar de politiewoordvoerder noemt dat een 'technisch verhaal'.
Naar buiten toe meldt het twintigkoppige onderzoeksteam niet eens officieel
dat Bisseling als verdachte is aangemerkt.
"Ik wilde die
ochtend gaan metselen aan ons schuurtje. Mimi liep alvast naar buiten om de
schuur te openen. Terwijl ik in de bijkeuken mijn werkschoenen dichtsnoerde,
hoorde ik haar praten. Ze vroeg aan iemand wie hij was, en zei dat hij weg
moest gaan", begint Bisseling zijn relaas.
Zijn arm zit in
een mitella en zijn duim in een soort plastic brace, die roodgekleurd is
door het bloed. De duim moet meerdere keren per dag gespoeld worden om
infecties tegen te gaan en Bisseling moet een hiv-test ondergaan. Blauwe
plekken, rode striemen en overal kleine snijwondjes ontsieren zijn gezicht.
"Ik zag de man op zijn rug en hij hield een riek vast. Mimi liep
achteruit, maar viel. Op dat moment begon hij haar te steken. Ik dacht toen
alleen nog maar: 'Straks steekt hij haar hartstikke dood'." Bisseling
twijfelt dan geen moment en duwt de man weg. Die heft volgens hem de riek
steeds omhoog, reden voor Bisseling om datzelfde te doen met een inderhaast
gepakte steen. "Ik deed alsof ik de steen wilde gooien. Ik wilde hem
koste wat kost op afstand houden. Hij riep nog dat hij gestuurd was door
Jezus."
Bisselings partner Mimi van Deurzen loopt dan in
paniek de straat op. Ze gilt en roept om hulp. Als ze een auto weet aan te
houden, draagt ze de bestuurder op om 112 te bellen. "Ik zei dat er een
panieksituatie was, dat er een inbreker was."
Terwijl Mimi
wegrent om hulp te halen, probeert Bentje Bisseling zijn opponent naar
achteren in de tuin te lokken. "Ik wilde hem richting het weiland
krijgen.
Ik dacht dat hij zou kunnen vluchten als als ik hem dan
vrij baan zou geven. Maar ik viel om en hij kwam op me af met die riek. Ik
heb die volgens mij weten af te weren, maar we vielen daardoor samen in de
vijver."
Het water in de anderhalve meter diepe vijver was
ijskoud, zegt Bisseling. In het vierkant van acht bij acht meter worstelen
de twee mannen op leven en dood.
Bisseling: "We hebben elkaar
vastgepakt en verdwenen onder water. Hij beet toen zo hard in mijn duim dat
hij tot op het bot is gekomen. Ik wilde loskomen, maar dat lukte niet: hij
bleef me maar bijten. Hij stak ook met zijn vingers in mijn ogen en in mijn
gezicht en krabde met zijn nagels. Ik besloot toen hem onder water te houden
totdat hij zou loslaten. Ik was zelf ook onder water en op het moment dat
hij inderdaad losliet, kwamen we beiden boven."
Uit angst
geeft de Nuenenaar de jongere man vervolgens een zet. Die drijft dan al met
het gezicht naar beneden. Bisseling weet uiteindelijk uit de vijver te
komen. Doorweekt en uitgeput wil hij toch nog proberen om vanaf de kant de
ander uit het water te halen, zegt hij nu, de dag erna.
Bij het
vertellen rookt hij nog een sigaret en staart af en toe even weg. Dan ineens
herinnert hij zich weer een detail. Hij zegt dat hij 'zo'n schrik' had. "
Hij was een kop groter dan ik. Ik ken hem niet. Wij hebben ook nu nog geen
naam gehoord."
Zodra Bisseling uit de vijver is, komen enkele
buren aangelopen. "Ze zeiden dat ik er beter vanaf kon blijven. Ik kon
van de kou ook bijna niets meer. Een buurvrouw heeft mijn schoenen
uitgetrokken. Iemand zei me dat ik onder een warme douche moest gaan staan.
Dat heb ik gedaan."
Als de politie arriveert, ligt Bisseling
zwaargewond en bloedend op de bank. Hij heeft volgens zijn partner Mimi van
Deurzen dan een 'korte ademhaling' en veel pijn. "We keken steeds of
Bentje het wel overleefde, eigenlijk niet meer denkend aan wat er in de tuin
was. We hebben de hulpverleners wel direct naar de vijver gestuurd, maar ze
kwamen al snel terug", zegt ze.
Bisseling noemt de dood van
zijn opponent 'erg'. "Maar wat kan ik er van zeggen? Ik was zo moe. Je
zit allebei even lang onder water." Hij ziet zichzelf niet als
verdachte. "Ik heb mezelf verdedigd. Ik heb niet met een riek gestoken."
Een held wil hij zichzelf zeker niet noemen. Bisseling lijkt er nuchter
onder, werd in de nacht na het gebeurde slechts eenmaal wakker en dat was
van de pijn, maar zijn blik keert zich zo nu en dan naar binnen. Mimi huilde
bijna de hele nacht, zegt hij.
"Had hij mijn huis maar
leeggehaald, maar hij moest me niet aanvallen", zegt Mimi. "Geloof
één ding: wij hebben hier niet om gevraagd. "
Hun
ervaringen met politie en ambulancemedewerkers zijn 'honderd procent
positief', maar ze zijn geschrokken van de media- aandacht en de reacties
van het publiek. Ze weten eigenlijk niet goed wat ze nu moeten verwachten.
Informatiefolders van Slachtofferhulp liggen op tafel, de medewerker is net
langsgeweest. Hun advocaat noemt het bijzonder dat 'meneer' alweer vrij is. "
Dat is in dit soort zaken meestal niet zo. Zijn verhaal gaat richting
noodweer. "
De recherche sprak gisteren in een persbericht
van een 'drama'. De verklaringen van de bewoners gaan nu vergeleken worden
met het resultaat van het uitgebreide sporenonderzoek dat twee dagen lang is
gedaan rond de woonboerderij. Vandaag wordt sectie verricht op het
stoffelijk overschot van de 34-jarige man.
Het Nuenense stel heeft
wel een vermoeden waarom de Nuenenaar naar hen kwam. "Bij onze buren,
bij Harrie, zijn braaksporen aan de achterdeur gevonden. Daar zaten gaten
van een riek. Vermoedelijk is de man achterlangs via de paardenstallen naar
hun huis gelopen en heeft hij daar de riek gepakt. Toen hij hun deur niet
openkreeg, heeft hij via de open verbinding in onze schutting ons schuurtje
gezien. Daar wilde hij waarschijnlijk gereedschap pakken."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
