Profwielrenner Piet Rooijakkers volgt de aanwijzingen van sportarts en bewegingswetenschapper Edwin Achterberg op. foto Joris Roes
DEN BOSCH - "Eerst fiets je even rustig. Dan schakel je naar het buitenblad. Tenslotte ga je er écht vandoor." Piet Rooijakkers (28) uit Gerwen volgt de aanwijzingen van sportarts en bewegingswetenschapper Edwin Achterberg (36) netjes op. Terwijl de wielrenner zich in het zweet werkt, filmt Achterberg de verrichtingen.
Plaats van handeling: het Sport Medisch Centrum van het Jeroen Bosch Ziekenhuis (JBZ) in Den Bosch.Rooijakkers is profwielrenner bij de Skil Shimano ploeg. Achterberg is behalve sportarts in het JBZ de arts van de wielerploeg. De twee kennen elkaar dus goed. Vandaag is Rooijakkers te gast bij zijn arts omdat de wielrenner wil weten of hij op zijn fiets wel de juiste houding heeft. Dat is, zegt Achterberg, zo ongeveer het belangrijkste dat er is voor een renner. Het verschil tussen wel of geen blessure kan zitten in het verstellen van het zadel met slechts enkele millimeters.
Achterberg is onlangs gestart met het meten van de fietspositie van wielrenners en mountainbikers. Daarvoor gebruikt hij een videocamera en een computer. "Met de juiste positie kunnen fietsers blessures voorkomen én met zo min mogelijk energie zo comfortabel mogelijk hard fietsen."
Niet alleen profs zoals Piet Rooijakkers zijn welkom bij Achterberg. "Het zijn juist de recreanten die hier veel aan kunnen hebben." Over de vergoeding hoeven zij zich volgens Achterberg in veel gevallen geen zorgen te maken. "Een fietspositiemeting is eigenlijk een blessurebehandeling. Als je last hebt van je knieën bijvoorbeeld. De meeste zorgverzekeraars vergoeden het."
Achterberg voorziet het lijf van Rooijakkers rijkelijk van stickers. Hij plakt ze op Piets heup, bekken, enkel, knie, elleboog en sleutelbeen. Als Rooijakkers voldoende gefietst heeft, speelt de arts de zojuist gemaakte videobeelden af op de computer op zijn bureau. Hij zet de beelden op de gewenste momenten stil en trekt met een computerprogramma lijnen tussen de stickers en verschillende punten van de fiets. "Ik meet nu de hoek tussen het boven- en het onderbeen. Als het zadel de juiste hoogte heeft, is die hoek tussen de 138 en 142 graden. En als ik van de sticker op de knie tot de trapas een loodrechte lijn kan trekken, hoeft het zadel ook niet verder naar voren of achteren." De hoeken moeten volgens de sportarts optimaal zijn om zoveel mogelijk kracht uit de dijbeen- en bilspieren te halen. "Hoe groot de hoeken moeten zijn voor het beste resultaat, weten we uit jarenlang wetenschappelijk onderzoek."
De goede positie op de fiets is volgens Achterberg cruciaal om blessures te voorkomen. "Bij een te hoge of te lage positie ontstaan vooral blessures in de knieën en de rug. Bij een verkeerde afstelling van het stuur ontstaan blessures aan nek, schouders en armen." Hij geeft een voorbeeld. "De hoek tussen de armen op het stuur en de schouders moet negentig graden zijn. Op die manier vangt de fietser de krachten van het wegdek het beste op. Als dat niet goed is, kun je last krijgen van een tintelend gevoel in je handen. Veel fietsers hebben dat en denken dat het erbij hoort. Dat is jammer, want het neemt een deel van het plezier weg."
Bij Piet zit het wel snor. "Het nadert de perfectie zoals je op je fiets zit", constateert Edwin Achterberg tevreden. Piet is er blij mee. "Dat is een welkome bevestiging. Ik zit midden in het seizoen. Dat is de slechtste tijd om iets aan de afstellingen te veranderen."
Voor videobeelden zie
brabantsdagblad.nl/brabant
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
