Groep 4 van de lezersjury in de rechtbank: vlnr Ellen van Hemert, Eva Doomernik, Robert Zaaijer, Aad Tibosch en Anne van Glabbeek. foto Roy Lazet
DEN BOSCH - Een uitvaartgevoel. Nog vóór de deuren van zittingszaal A open gingen. Het was de leden van de lezersjury niet ontgaan dat familie van de overleden campinghouder met bedrukte gezichten in een stoet voorbijtrok.
De aanwezigheid van de nabestaanden en al helemaal de weduwe die gebruik maakte van haar mondelinge spreekrecht liet een diepe indruk achter. "Ik ben er een beetje beduusd van", zegt de Bossche Eva Doomernik. "Realiseerde me de avond voor de zitting pas om wat voor zaak het ging. Dat ik iemand te zien zou krijgen die verdacht wordt van het doden van iemand anders. En dan de familie die achterblijft. Ze werd ineens tastbaar. Ik had ze kunnen aanraken.""Indrukwekkend", oordeelt ook Ellen van Hemert uit Drunen. "Het is even iets anders dan winkeldiefstal. Die familie hakt er wel in. Petje af dat die vrouw het woord durft te nemen. En goed dat er aandacht is voor de slachtoffers."
De grote publieke belangstelling had echter ook een keerzijde. De bijna drie uur durende zitting werd een rommelige bedoening doordat verschillende mensen de banken tijdelijk verlieten voor een sanitaire stop. Van Hemert: "Ik had het idee dat de rechter daar ook last van had. En toen ging er ook nog een mobieltje af. Dat was helemaal triest. Terwijl ik amper durfde te gaan verzitten, omdat er zo'n plechtige sfeer hing."
Grootste struikelblok echter was wederom de abominabele kwaliteit van de geluidsinstallatie. Met name de verdachte en zijn raadsman, die beide richting rechtbank spraken, waren amper te volgen. Robert Zaaijer uit Berghem: "Daardoor heb ik het nodige moeten missen, terwijl het een hele interessante zaak was. De grote lijn was wel duidelijk, maar sommige details die ik graag had willen horen, zijn nu langs me heen gegaan." Aad Tibosch uit Berlicum: "De verstaanbaarheid was verschrikkelijk. Misschien dat dat er voor gezorgd heeft dat de advocaat naar mijn idee geen gewicht in de schaal heeft kunnen leggen."
Raadsman Jan Kral bracht het er in de ogen van de juryleden slecht vanaf: 'een behoorlijk gewauwel' ofwel 'een hoop gehakkel', vlak van toon en aarzelend. De Hilvarenbeekse Anne van Glabbeek: "Ik had het idee dat hij maar wat dingen bij elkaar harkte. Hij zei heel vaak 'zeg maar'. Op mij kwam het onprofessioneel over."
Nee, dan de rechter. Die kwam tot een uitgebreide inhoudelijke behandeling en gaf alle betrokkenen voldoende tijd om hun verhaal te doen. Maar hij verloor zichzelf bij vlagen ook wel in cynisme, zo zag Doomernik: "Dan ging-ie met zijn handen over elkaar naar de verdachte zitten kijken met een blik van 'ik ben een beetje klaar met jou'. Die irritatie was er wel." Van Hemert: "Eerst probeerde hij op allerlei manieren de verdachte te laten antwoorden en lukte dat niet dan verloor hij zijn geduld."
Waar de officier van justitie door de lezersjury als 'duidelijk en daadkrachtig' werd weggezet, grossierde de verdachte in vaagheden als 'klopt in zekere zin ja' en 'dat gevoel had ik wel ja'. Geen slimme zet volgens Tibosch: "Hij heeft onvoldoende gebruik gemaakt van de mogelijkheden. Ik zou iets meer verklaard hebben." Van Glabbeek juist níet. "Hij hóeft niks te zeggen. Je beroepen op je zwijgrecht is slim."
Zaaijer: "De verdachte heeft zichzelf geen dienst bewezen. 'Dit had niet mogen gebeuren' zei hij en 'ze denken allemaal dat het mij niks doet, maar dat is niet waar'. Als je dat zegt, geef je onmiddellijk aan dat er iets gebeurd is." Beluister de eerste reactie van de leden van de Brabants Dagblad lezersjury op: www.brabantsdagblad.nl/lezersjury
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
