In de worstenkeuken van Boekos in 2001, het jaar waarin de firma werd overgenomen door Zwanenberg. foto Jeroen Appels/Van Assendelft
Voor 6 miljoen gulden (€ 2,7 miljoen) verkochten de familie Mikkers en een
Franse investeringsmaatschappij in 2001 snacks- en vleeswarenconcern Boekos
uit Boekel aan Aldo van der Laan, eigenaar van de Zwanenberg Food Group
(ZFG) uit Almelo. Dat wil zeggen, op papier; in werkelijkheid hebben zij
geen cent gekregen. Sterker nog, ternauwernood heeft de rechter er een
stokje voor gestoken dat de voormalige eigenaren moesten bijbetalen.
Van der Laan heeft eendrachtig met accountant KPMG de familie Mikkers een
loer gedraaid. Althans, dat is de stellige overtuiging van Geert Mikkers
(39), zoon van Boekos-oprichter Ton Mikkers. Van der Laan denkt daar anders
over. "De emotie heeft het op bepaalde momenten overgenomen van de
objectiviteit", zegt de topman van ZFG diplomatiek.
Ten tijde
van de verkoop in 2001 leed Boekos, bekend van de merken Kips', Homburg en
Luilekkerland, een aanzienlijk verlies van omgerekend 3,3 miljoen euro na
belastingen. Onder Ton Mikkers werd al naarstig gezocht naar een partner.
Dat proces werd versneld, nadat Mikkers eind december 2000 plotseling
overleed.
"Er was een businessplan opgesteld om weer
winstgevend te worden", vertelt de in het Belgische
's
Gravenwezel wonende Geert Mikkers. "Daarbij zou conservenfabriek
Homburg moeten worden afgestoten en alle winstgevende onderdelen worden
geconcentreerd in een nieuwe fabriek in Cuijk. De winsten uit de
snackfabriek (jaarlijks 8,5 miljoen gulden) dekten jaren de verliezen van
Homburg. Door het overlijden van mijn vader is hier niet voor gekozen. Het
afstoten van een deel van Boekos zou in Boekel nogal gevoelig hebben
gelegen. Het dorp zou mijn moeder met de nek hebben aangekeken en dat wilden
we niet."
Aldo van der Laan verscheen vervolgens op het
toneel en stelde voor Boekos over te nemen. "Alle mensen zouden mee
overgaan. Hij wilde zich concentreren op vleeswaren en snacks en zag Boekos
als een mooie aanvulling. Wij vonden dat we de zaak na het overlijden van
ons vader op een goede manier hadden afgesloten. Een reorganisatie zou ons
pa veel pijn hebben gekost."
De verkoop aan Van der Laan zou
ongetwijfeld tegen de zin van de oprichter zijn geweest, want 'die twee
waren water en vuur', aldus Mikkers. "Ik ben er zeker van dat mijn
vader zich zou hebben omgedraaid in zijn graf als hij zou hebben geweten dat
zijn bedrijf aan zijn aartsvijand was verkocht."
Volgens Van
der Laan was verkoop noodzakelijk, omdat er 'zwaar geïnvesteerd' moest
worden om de continuïteit te garanderen. "Per saldo was daar 26
miljoen gulden mee gemoeid. Dat konden of wilden de toenmalige
aandeelhouders niet opbrengen."
Er zat voor Boekos dus niets
anders op dan met Van der Laan in zee te gaan.
Voor de verkoop
moest wel eerst nog even de jaarrekening van 2000 worden goedgekeurd door
KPMG, de accountant van Boekos, maar toevallig ook die van de Zwanenberg
Food Group.
Aangezien dat een tijdje in beslag leek te gaan nemen,
kwam er een tussenoplossing: een conceptjaarrekening met een aantal
voorbehouden, die volgens Mikkers niet van invloed zouden zijn op het
resultaat. "Als de prijs een half miljoen gulden lager uit zou vallen,
zou de verkoop ontbonden kunnen worden. Zou die een miljoen hoger uitvallen,
dan kon Van der Laan dit recht opeisen."
Op 30 juli 2001 nam
Van der Laan Boekos over zonder evenwel de overdracht van de aandelen,
waardoor hij in feite niets over Boekos had te zeggen. "Vanaf die datum
waren wel alle verliezen voor zijn rekening", aldus Mikkers.
Een week later meldde Van der Laan per brief dat het boekenonderzoek langer
zou duren en drong aan op de aandelenoverdracht vanwege de voortdurende
verliezen die voor zijn rekening kwamen. Hij stelde 7 september voor als de
dag van de aandelenoverdracht. Mikkers: "Gezien de sfeer van de
onderhandelingen en het vertrouwen dat we hadden in KPMG, hadden we geen
reden om te veronderstellen dat we zwaar in de shit zouden komen."
Op 10 september werden de aandelen overgedragen en ontving de familie een
voorschot van 840.000 gulden (€ 395.000). De aandelen waren koud
overgedragen of er begon een andere wind te waaien uit Almelo, thuisbasis
van de Zwanenberg Food Group. "We hadden geen toegang meer tot het
bedrijf. Er werd in alle talen gezwegen."
Dat culmineerde in
januari 2002 in een claim van 8 miljoen gulden (€ 3,6 miljoen) van Van der
Laan op Miverco, het beheerfonds van de familie Mikkers en op de Franse
investeringsmaatschappij.
Van der Laan: "De verliezen bleken
vele malen groter te zijn dan Boekos rapporteerde. Niet de zes miljoen die
ze hebben meegenomen in de cijfers, maar 14,8 miljoen. Als ze toen hadden
gezegd 'we willen het contract ontbinden', was het waarschijnlijk anders
gelopen."
Volgens Mikkers was er geen sprake van lijken in de
kast ten tijde van de verkoop. "Hoezo lijken! Het onroerend goed van
Luilekkerland stond op de balans voor 92.000 gulden; in 2005 heeft Van der
Laan het verkocht voor 675.000 euro", zegt Mikkers.
Een ander
voorbeeld is de waardering van Kips' Leverworst. "Mijn vader heeft
Kips' in 1993 gekocht van Homburg voor 750.000 gulden (€ 345.000) en voor
1,5 miljoen gulden op de balans gezet. Onze accountant KPMG heeft daar nooit
iets over gezegd. Dezelfde accountant, maar nu optredend namens ZFG, keurt
dit af. Zo heeft Van der Laan samen met KPMG alle grondslagen aangevallen om
de prijs omlaag te krijgen."
In september 2004 bestond nog
even een kans op een schikking. Van der Laan: "Afgesproken werd, dat
Miverco mij 485.000 euro zou betalen. De schikking is echter nooit door
Mikkers ondertekend. Het heeft mij altijd verbaasd dat hij toen zijn hoofd
in de wind gooide."
Mikkers dacht de ontbindende voorwaarden
uit de kast te kunnen halen om de verkoop alsnog terug te draaien. Van der
Laan: "Dat was een gepasseerd station. Bovendien zou het ook niet meer
mogelijk zijn geweest, omdat Boekos toen al vergaand was geïntegreerd in
Zwanenberg."
Na diverse arbitrages kwam de rechter in juli tot
het vonnis dat verkoop van Boekos waarop nog geld moet worden toegelegd, een
zogenaamde negatieve verkoop, niet kan. Ergo: Van der Laan hoeft niets meer
te betalen en Mikkers moet zijn voorschot van 840.000 gulden terugbetalen. "
Het is zeker niet zo dat het bedrijf voor een appel en een ei is overgenomen"
, zegt Van der Laan. "Er is voor 13,8 miljoen euro in geïnvesteerd."
Geert Mikkers zegt al zijn geld kwijt te zijn. "De hele affaire heeft mij
persoonlijk al een half miljoen euro gekost en de beheermaatschappij een
miljoen. Het voorschot van 395.000 euro plus rente terugbetalen kan ik niet.
Van der Laan kan me zo omtrekken."
En dan de emotionele
schade. "De familie is geen familie meer. Mijn vader is dood, het
bedrijf is weg en de band met mijn moeder is kapot. Ik heb haar gesmeekt me
te helpen, maar ze draait me de rug toe. Mijn leven is al 8 jaar op zakelijk
vlak een soort oorlog", zegt een geëmotioneerde Mikkers. "
Laat Van der Laan ophouden; genoeg is genoeg."
Van der Laan
denkt daar niet aan. "Uit een vergelijking tussen de jaarrekeningen
over 2003 en 2004 blijkt dat Mikkers een miljoen euro heeft onttrokken aan
Miverco. Mikkers kan wel zeggen dat hij geen geld meer heeft, maar wij
denken daar anders over. Laat hem eerst maar eens vertellen waar dat geld is
gebleven. Het plaatje dat wij onze zakken hebben gevuld ten koste van de
familie, klopt niet."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
