HEUSDEN - Een daling van het aantal meldingen, slechts vier bekeuringen op ruim 160 meldingen en een snel uitdunnende kaartenbak van notoire herriemakers in de gemeente Heusden. "Van de 29 die dit jaar bij ons bekend waren, is nog geen tien procent over." Dat is wat het nieuwe protocol geluids- overlast van de politie Heusden in de afgelopen acht maanden heeft opgeleverd en waarom dit nu definitief wordt ingevoerd. Kort gezegd komt het er op neer dat de eerste terechte melding van geluidshinder in de woonomgeving tot een waarschuwing leidt (ook nog schriftelijk), de tweede tot een bekeuring van 90 euro en de derde tot een proces-verbaal en inbeslagname van de apparatuur. "Muziek is duidelijk ergernis nummer één, gevolgd door geschreeuw", aldus Frank Smit van de politie Heusden: "Justitie bepaalt of de spullen worden teruggegeven." Het simpelweg stroomlijnen van de werkwijze, zonder dat het extra mankracht of middelen kost, blijkt een passend antwoord op een breed levende ergernis. "Verkeerslawaai staat op één, gevolgd door de buren", weet Jan Kramer van de Nederlandse Stichting Geluidshinder. "Wat niet wil zeggen dat het eerste ook meer voorkomt.
Eén buurman kan meer ergernis veroorzaken dan verkeer. Eén op de vijf mensen wordt ernstig gehinderd door lawaai van de buren."Het politieprotocol, opgesteld in samenspraak met woningstichting Woonveste en het Openbaar Ministerie, voorkomt dat melders niet meer overgeleverd zijn aan de willekeur van het dienstrooster. Bij gebrek aan een duidelijke richtlijn bleef het bonnenboekje voorheen vaker achterwege en de registratie in gebreke. "De melder voelt nu zich meer serieus genomen - een melding leidt altijd tot een bezoek, tenzij er tegelijkertijd spoedeisende zaken zijn - de herriemaker voelt zich meer gecontroleerd en wij hebben een goed registratiesysteem waar een termijn van een jaar aan hangt", aldus Smit, die eerder bij de regiopolitie Brabant Zuid-Oost een afschrikwekkende werking van het protocol uit zag gaan. "Er zijn meer regio's die er mee werken, maar niet allemaal."
"Eigenlijk zouden ze het overal zo kunnen doen", stelt wijkchef Annemarie Strooper. "Maar alle 26 politieregio's hebben hun eigen werkwijze. Het is zo'n gigantisch groot bedrijf. De Raad van Hoofdcommissarissen, die hier over gaat, kijkt vooral naar de hoofdlijnen."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
