Behalve met zijn vrouw heeft hij het er nog met niemand over gehad. Ja, met zijn baas, na een paar slapeloze nachten moest hij die wel uitleggen waarom hij niet lekker in zijn vel zat. Hij wil ook liever niet met zijn naam in de krant, omdat zijn kinderen er dan misschien gedoe mee krijgen.
Zie ook:
Deze 38-jarige Veldhovenaar, voorman in een magazijn, getrouwd en vader van
twee kinderen (3 en 5) wil graag vertellen hoe hij met vijftigduizend euro
instapte in de Easy Life-boot, die nu wankelt en volgens directeur John
Wolbers weleens snel water kan maken. In 2006 ging de Veldhovense familie
verhuizen. "Via een collega kwam ik in contact met Liocorno, voor een
nieuwe hypotheek. Er bleek een overwaarde van vijftigduizend euro op het
oude huis te zitten. Een overwaarde waar we iets mee zouden kunnen."
De Liocorno-man wist daar wel raad mee, hij adviseerde Easy Life. "Hij
vertelde ons van de constructie met levensverzekeringen in Amerika en dat
dat ook heel normaal was daar. Alles zag er prima uit, met staatjes en zo.
We zouden het geld zeven jaar lang vastzetten en dan maandelijks een bedrag
krijgen van 362,50 euro. Dat hebben we tot nu toe ook gewoon gekregen",
vertelt de radeloze Veldhovenaar. Hij werd mede over de streep getrokken
door een garantiecertificaat met handtekening van een van de directeuren.
Van de AFM had hij nog nooit gehoord, laat staan van regels van die
financiële waakhond.
Afgelopen zomer dachten hij en zijn vrouw
aan een verbouwing. Dus werd de vertrouwde contactpersoon gebeld. Die belde
niet terug, heel lang niet. Tot afgelopen week. "Hij zei dat hij niet
meer voor Easy Life werkte, maar dat hij er mee in zijn maag zat, omdat hij
ons het product verkocht had. Nu komt hij volgende week langs om te kijken
wat hij voor ons kan doen."
Slapen doet de Veldhovenaar niet
meer, want mocht Easy Life failliet gaan, dan is het nog maar afwachten wat
er met zijn vijftigduizend euro gebeurt. "En als dat maandelijkse
bedrag wegvalt, moeten we maar zien hoe dat allemaal gaat lopen." Die
vijftigduizend euro waren eigenlijk bedoeld voor 'in geval van nood', voor
de kinderen. Dat hij niets terug zou zien, is voor hem onverteerbaar. "
Ik heb toch een garantiecertificaat? En die Wolbers heeft zelf toch ook veel
geld? Die moet mij dan maar terugbetalen. Hij heeft mij dit product
verkocht, hij moet mij maar vergoeden."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



















