Zowel mijn ouders als die van Gerard, mijn man, lazen het Brabants Dagblad. Bij ons las het hele gezin de krant en besprak het nieuws.
Doortje van Aalst
Is trainer/leerkracht
Woont in Hedel
Toen Gerard en ik gingen trouwen hebben we eerst wat proefabonnementen op
kranten genomen. Maar dat was het niet. We konden het regionale nieuws niet
missen. We willen over onze eigen omgeving lezen, we willen praten over de
onderwerpen die hier spelen. Anders hebben we het gevoel achter te blijven.
's Ochtends kijk ik de krant snel door, snel de koppen. Gerard leest hem
uitgebreid. Ik doe dat na mijn werk. Nee hoor, dat is niet te laat. De krant
is voor mij nog altijd nieuwsbrenger. Hij draagt kennis over, biedt
ontspanning. Laat het allemaal alsjeblieft zo blijven.
Ik vind het
jammer dat de rubrieken met weetjes zijn verdwenen. Die knipte ik altijd
uit. En kinderen, die zouden toch ook iets te lezen moeten hebben in de
krant. Dat is belangrijk. Je mag bovendien best de leuke kanten van Brabant
meer benadrukken. Ook al is Hedel net Gelderland, we zijn erg op Brabant
gericht.
Vergeleken met vroeger is de krant meer up to date.
Alerter. Hoewel een tijd terug hier iets in de straat gebeurde, een
achtervolging met politie erbij, en daar de volgende dag niets over werd
bericht. Dat verwacht je toch. Misschien moet je regionaal nieuws nog
fijnmaziger maken, meer mensen erop zetten. Maar ik wil ook het andere
nieuws. Opzeggen zal ik zo snel niet doen. Als de krant alleen nog maar
regionaal of alleen nog maar wereldnieuws biedt, dan wel. Ik wil een
complete krant. 56 jaar
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.




















