Zie ook:
Vanaf het eerste rotsblok is de redactie van het Brabants Dagblad aan het
puzzelen over de herkomst van de gouden brokstukken. Vorig weekeinde legden
de mysterieuze mannen er een in de binnenstad. En, in hun overmoed filmden
ze gelukkig zichzelf toen de vrachtauto een gouden rots voor de
Kruikenzeiker in de Tilburgse Nieuwlandstraat neervleide. Heel even komt in
hun eigen dvd die ze bij de redactie afleverden de truck goed in beeld.
Ook op de beelden van de bewakingscamera's die her en der in de binnenstad
hangen moet het kenteken van de truck te zien zijn. Maar daar doet de
gemeente niet aan mee. Alleen als een misdrijf in het spel is, zou de
politie die beelden vrij kunnen geven. Maar Tilburgs eigen burgervader vindt
de gouden stenenactie juist leuk.
Op de dvd is het kenteken wel te
zien, maar vrijwel onleesbaar. Maar naar nu blijkt, niet zo onleesbaar dat
de laatste stand van de techniek er niets mee kan.
Zo krijgt de
redactie de vier letters en twee cijfers van het kenteken in handen. Die
blijken te horen bij een oude Mercedes truck uit 1995 die in 2001 op
kenteken is gezet. Tot zover de openbare informatie.
Maar dan moet
nog de eigenaar van de wagen achterhaald worden. Bij de Rijksdienst voor het
Wegverkeer heerst de bureaucratie. Slechts na een schriftelijk verzoek en
betaling van leges kunnen ze eventueel met een naam op de proppen komen. De
speurtocht 'in het veld' levert uiteindelijk de naam op van een
hoveniersbedrijf, met een eigen website. En daarop staat HIJ dan, midden
tussen soortgelijke rotsblokken, de auto die in het weekeinde is gefilmd.
De bedrijfsleider van het hoveniersbedrijf beseft gelijk hoe laat het is, als
het Brabants Dagblad aanklopt. Een glimlach. Pretogen. Maar: 'We weten van
niks!' Geen commentaar. Hij is niet blij.
"Het kán mijn wagen
niet zijn!" Toch staat die wèl op het erf.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties














