Zie ook:
Het maakte hem niet uit wat voor wettelijke mogelijkheden hij moest
benutten. Het kon gewoon niet zo zijn dat de jonge straatmuzikanten in zijn
stad, regen en hagel trotserend, dagelijks droeve deuntjes intoetsten. Om
aan het eind van een lange dag hun instrument in een plastic tas van de Lidl
op te bergen en te vertrekken naar hun woning in een belendend dorp.
Rombouts vond dat zijn geduld al danig op de proef was gesteld. In september
2007 had het van hem eigenlijk gedaan moeten zijn. Ondertussen waren de
musicerende Roma-kinderen wel landelijk nieuws geworden. Tot in de Tweede
Kamer toe werd er over gesproken. Kinderarbeid te Den Bosch, ja daar leek
het op, al kon de Kinderbescherming dat niet hard maken.
Waves of
the Danube, dat sombere deuntje bleef klinken omdat uit overleg met
leerplichtambtenaren, Kinderbescherming, andere instituties en omliggende
gemeentes bleek dat er vele angels waren, zo vertelde de woordvoerder van
Rombouts de voorbije maanden bij herhaling. In elk geval meer dan de
burgemeester vermoedde toen hij in de tijd van Jingle Bells verkondigde dat
de jonge accordeonisten van de straat moesten.
Sinds Roemenië op 1
januari 2007 lid is geworden van de Europese Unie mogen kinderen hier drie
maanden lang op toernee als vrije burgers. Daar komt nog eens bij dat het
soms moeilijk is vast te stellen of ze nog volledig leerplichtig zijn. De
jonge snuitjes blijken volgens de papieren wel eens ouder dan 16, ja zelfs
18 jaar. Ze opereren bovendien in wisselende samenstelling.
Nu we
Pasen voorbij zijn, lente en zon naderen heeft Rombouts zijn belofte
herhaald en dit keer ook een datum genoemd: vanaf 1 mei, dat is de dag van
de arbeid, worden de Roemeense kinderen van straat gehaald en, na de
vakantie, naar school gestuurd.
De burgemeester zei het
maandagavond tijdens een commissievergadering in de wetenschap dat hij
aanstaande dinsdag leerlingen van de Bossche LW Beekmanschool op bezoek
krijgt, die hem aan zijn winterse woorden over de muzikanten - ze moeten
naar school - willen herinneren. Daadkracht is volgens de initiatiefnemers
van dit 'protest tegen kinderarbeid' al veel te lang uitgebleven.
De Roemeense consul in Nederland, Ben Jager uit Sint-Michielsgestel, vindt
het verjagen van de Roma-jongeren uit de binnenstad daarentegen scoren op de
korte termijn. Want hun opvolgers staan klaar om in het busje te stappen,
naar Den Bosch of een andere stad dan maar, gelokt door het snelle gewin.
Als je wilt dat ze naar school gaan, investeer dan in het onderwijs daarginds,
redeneert Jager. Biedt ze daar een leven. Maar nee, wat doet de stad Den
Bosch? Die verbreekt de stedenband met Focsani, een stadje in Roemenië in de
contreien waar de muzikanten vandaan komen. Het gebeurde enkele jaren
geleden. Zet juist daar scholen op of help de autoriteiten, dat biedt op
termijn heus soelaas. Zijn we een Europese Unie of niet?
Och,
Jager beseft best dat Den Bosch het probleem van de door Europa zwervende
Roemeense kinderen niet in zijn eentje kan oplossen. Daar is die EU voor,
hoe stroperig de besluitvorming in Brussel ook verloopt. Wat hij maar zeggen
wil: de kinderen uit de straten plukken en ze een paar kilometer verderop
naar school sturen, dat alléén mag geen oplossing heten. Hier is, aldus de
consul, Europese solidariteit nodig.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties














