Roger Schreurs
1/2
31 dec 2007, 02:49 - Hij is wel eens de Netwerkkoning van de
Evenementenbranche genoemd. Roger Schreurs (42) is een echte receptietijger:
losjes in het pak, onderhoudende babbel, goed in zijn vel. Met veel geduld
en gevoel voor verhoudingen beweegt hij zich langs borrels en running
dinners waar de juiste mensen komen.
Zie ook:
"Als je zaken wilt doen moet je niet naar de recepties met de klerken"
, zegt hij. Je moet het hebben van degenen met beslissingsbevoegdheid, en van
wie de handtekening nodig is onder elke post uitgaven. "Netwerken op
recepties is een serieuze marketingtool", zegt Schreurs.
In
de tien jaren dat hij directeur was van de Orangerie in Den Bosch maakte hij
er diepgaand werk van. Hij introduceerde receptiebezoek als onderdeel van
een marketing-mix, in één pot met direct-mail en sponsoring. En met succes.
Als een goeroe draagt hij nu zijn kennis uit, ook in columns in vakbladen.
"Wanneer je als netwerker naar een receptie gaat, moet je een vooropgezet
doel hebben", debiteert hij, "en beseffen: je scoort nooit in één
keer. Misschien moet je wel vijf keer naar dezelfde club voordat je een
opdracht binnensleept. Dat kan een erg zware wedstrijd zijn, dus je moet het
wél leuk vinden. Je moet er gevoel en respect in leggen. Ik heb eens een
vrouw op sleeptouw genomen die het ook probeerde. Urenlang stond ze eenzaam
in een hoekje. Toen haar doel, een zakenman, eventjes alleen stond, schoot
ze uit de startblokken, rende naar hem toe, frommelde hem haar visitekaartje
in de hand en was meteen weer weg. De goede man wist niet wat hem overkwam."
Dezer dagen organiseert Schreurs met zijn communicatie- en evenementenbureau
Loco Enzo evenementen, recepties en pr-bijeenkomsten. Hij maakt daar handig
gebruik van zijn ervaring.
"Bij alles wat we doen willen we
origineel zijn, een glimlach toveren bij de mensen. Als je gasten uitnodigt
ben je verantwoordelijk voor hun welbevinden. Je laat ze niet uren in de rij
staan of luisteren naar een onbenul die begint met 'Harrie, weet je nog hoe
we hebben gelachen toen we in 1983 samen...' enzovoort.
Of naar
iemand die het hele boekjaar nog 'ns tot achter de komma gaat doornemen.
Daar zit niemand op te wachten. En het bestuur krijgt opdracht niet op een
kluitje bij elkaar te blijven staan. Dat oogt ongastvrij en dat is het ook."
"Staat er een lange wachtrij voor een receptie dan heb je iets
verkeerd geregeld", zegt Schreurs. "Zeker vroeger was dat
vervelend omdat je geacht werd niet te drinken voordat je de gastheer een
hand had gegeven."
"Ik was laatst ergens waar alle
gasten een ballon met helium kregen opgespeld. De receptie kon voor iedereen
gewoon beginnen, en de gastheer liep tussen de mensen door. Steeds als hij
iemand had gesproken knipte hij het touwtje door, zodat de ballon opsteeg.
Heel ontspannen, en feestelijk om te zien."
Schreurs is lid
van tal van clubs en organisaties waaruit hij naar zijn zeggen heel veel
handel haalt. Voor de netwerker is de day after daarbij minstens zo
belangrijk.
"Ik heb mijn eigen visitekaartjes voor het
grijpen in één zak, de krijgertjes bewaar ik in een andere. Zodra ik thuis
ben scan ik ze een voor een. Al de relaties die op de receptie zeiden 'joh,
Roger, we moesten toch eens dit of dat', die stuur ik een mailtje om af te
tasten of ze serieus waren. Op de receptie zelf kun je dat al een beetje
testen door een onverwacht antwoord te geven op clichés. Zegt iemand 'We
bellen!', dan vraag ik bijvoorbeeld meteen 'waarover?' Hij weet dan dat ik
niet zomaar voor de vaak sta te kletsen."
Overigens heeft
Schreurs ook op dat laatste niets tegen. "Soms ben je nu eenmaal gewoon
zaalvulling. Ga je lekker wat staan moppentappen, plezier maken, of
aanpappen met het personeel. Dat is toch ook geen verspilde tijd? Je moet
het leven een beetje leuk maken."
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
