Reden te over om met meer dan gewone belangstelling naar dit optreden te luisteren. Nu zijn er legio jongeren die op deze leeftijd blijk geven van een gevorderd pianospel, maar met het verstrijken van de jaren toch niet aan de hooggespannen verwachtingen voldeden. Daarom is enige reserve zeker gewenst. Het blijft jammer dat het Stroomhuis geen vleugel ter beschikking heeft. Maar mogelijk gaat die wens binnen niet al te lange tijd in vervulling. Vast staat dat het Martin Oei zeker niet aan flair en brutaliteit ontbreekt. Zijn techniek is al behoorlijk ontwikkeld en hij heeft een fijn touché. Ook muzikaal valt er al veel te genieten, al zullen deze onderdelen zeker nog meer moeten worden ontwikkeld en daarmee zijn kans van slagen vergroot. Samen met de eveneens 12 jarige Juliette Luppens uit Heesselt, die een aantal ijzersterke verhalen van Toon Tellegen in een eenvoudige mise-en-scene voordroeg. Ook zij weet haar emoties een plaats te geven en vertelde indringend over de olifant, eekhoorn en de mier. Het geheel werd ondersteund met muziek van o.a. Edvard Grieg en Camile Saint Sans - delen uit Carnaval des Animaux - en geregisseerd door Annelies Nooteboom.
De belangstelling voor dit concert was zo groot dat de zaterdagavond als extra moest worden ingelast. Een aandoenlijk optreden door twee jeugdige talenten, die als zij een serieuze ontwikkeling doormaken een grote toekomst tegemoet kunnen gaan.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.














