De gerepareerde scheur in de Waaldijk bij Hurwenen in februari 1995. Rechts is te zien hoe hoog de Waal staat. foto collectie Geertje Goesten
Van sommigen was het grootspraak achteraf. "De volgende keer ga ik echt
niet meer weg", was links en rechts te horen toen de mensen na de
evacuatie weer terugkeerden in hun woningen. Er was immers niks gebeurd.
Zie ook:
Er was een aantal mensen dat daadwerkelijk niet was te vermurwen om het huis
te verlaten. Die mogelijkheid was er, want de evacuatie was vrijwillig, zo
is te lezen in de brief die de acht Bommelerwaardse gemeenten maandagavond
30 januari verspreidden.
Tiny van Doorn uit Hurwenen was een van
degenen die weigerden te vertrekken. Hij wil er nu niets meer over zeggen,
maar vijftien jaar terug zei de destijds 68-jarige veehouder: Ik woon hier
al sinds 1935, dus ik ken de rivier wel. Vroeger heeft het water ook wel
eens hoog gestaan", aldus Van Doorn in het Brabants Dagblad van 2
februari '95 .
Van Doorn woont nog altijd op de dezelfde plek als
in 1995, overigens een paar honderd meter van de plek waar de dijk het toen
bijna begaf. Een dijkbewaker van het polderdistrict ontdekte op 1 februari
een scheur in de dijk en vanaf dat moment reden zandauto's af en aan. Het
werk werd door meer evacuatieweigeraars hoofdschuddend aangezien. Waar
iedereen zich toch zo druk over maakt, was de teneur van hun commentaar.
De autoriteiten zaten met de achterblijver in hun maag. Leden van de
crisisstaf van de gemeente Ammerzoden bezochten bijvoorbeeld persoonlijk de
mensen die niet weg waren of wilden. Zo bleken er zieken te zijn, die alleen
met behulp van een ambulance konden vertrekken. Anderen, zoals veehouders in
het gebied, wachtten eerst de evacuatie van hun dieren af.
Meestal
was een goed gesprek voldoende om mensen toch over te halen. In sommige
gevallen verliep het minder vriendelijk. Enkele tuinders die weigerden te
vertrekken, wilden wel de gelegenheid krijgen om hun bloemen naar de veiling
te brengen. De Kerkwijkse burgemeester hield echter voet bij stuk en dat
werd hem niet in dank afgenomen. De Kort voelde zich dermate bedreigd dat
hij niet thuis durfde te overnacht en uitweek naar de woning van
gemeentebode Adrie van Oversteeg.
Kijk voor foto's en voor het
downloaden van krantenpagina's uit 1995, graphics, achtergronden, filmpjes
en persoonlijke herinneringen op
brabantsdagblad.nl/hoogwater
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



















