De verkiezingen voor de Eerste Kamer hebben diepe sporen getrokken in de samenwerking tussen ChristenUnie en SGP. De uitslag van de Eerste Kamerverkiezing dreunt ook in Brabant nog na. Na jarenlange samenwerking in de Eerste Kamer werd de restzetel die de combinatie kon behalen weggegeven.
De (gedoog)steun aan het kabinet bleek voor de SGP belangrijker dan een gezamenlijke onafhankelijke positie in de Eerste Kamer. In gesprekken met de achterban proef ik hierover ongeloof en boosheid. Het doet mij pijn dat een principiële stem zomaar ingewisseld wordt voor een strategische stem. In de weken voorafgaand aan de Statenverkiezing werd duidelijk dat dit een reële optie voor de SGP was. Het schermen met de strategische stem in de Eerste Kamer heeft veel mensen uit de ChristenUnie- en SGP -achterban in Brabant ertoe gebracht niet op de gezamenlijke Statenlijst te stemmen. Deze kiezers worden nu enkel versterkt in hun keuze en zullen niet snel over vier jaar terugkeren.
Samenwerking in de provincie kun je dan ook niet los zien van het vertrouwen als partijen in elkaar. En dat is ontzettend zuur na een heel goede samenwerking van 24 jaar. Tegelijk is het nu niet de periode om verzuurd achterom te kijken. Laten we nuchter constateren dat ChristenUnie en SGP niet voor niets twee verschillende partijen zijn en dat na jaren van samenwerking in Brabant de SGP nu een fundamenteel andere keuze gemaakt heeft dan de ChristenUnie.
Voor de Brabantse samenwerking heeft dat ook gevolgen. In de komende bezuinigingsjaren staat er veel op het spel, zowel in Den Haag als in de provincie. In het huidige politieke klimaat is het onversneden geluid van de ChristenUnie meer dan nodig. Daarin is het belangrijk dat de ChristenUnie in Brabant onafhankelijk, scherp en uitgesproken kan opereren. Een voluit constructieve en waar nodig kritische bijdrage vanuit het christelijk-sociale gedachtegoed waar Nederland en Brabant meer dan ooit behoefte aan hebben. Dat geluid mag niet gedempt worden door strategische invloeden of pragmatische keuzes. Juist nu is de ChristenUnie nodig om tegenwicht te bieden tegen de kille bezuinigingsagenda waardoor kwetsbaren in de samenleving de rekening betalen. Juist nu moet de ChristenUnie duidelijk maken dat christelijke waarden wezenlijk zijn voor onze samenleving. Godsdienstvrijheid en andere grondwettelijke vrijheden zijn ons lief en daar staat de ChristenUnie pal voor.
Een zelfstandige koers van de ChristenUnie in Brabant betekent geen geïsoleerde koers. Het zou goed zijn als we in gespek blijven en samen optrekken met partijen die vanuit onze confessionele erfenis gezamenlijk willen staan voor de waarden die ons lief zijn en waarop ons politieke gedachtegoed is gebaseerd. Laten we elkaar maar aanscherpen.
Hermen Vreugdenhil (ChristenUnie) is oud-Statenlid en -lijsttrekker ChristenUnie-SGP Brabant.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Niet beschikbaar!

















