Maxime Verhagen dinsdag op het Binnenhof. ANP
De PVV bestaat bij de gratie van moslimhaat. Als het CDA daarmee samen wil gaan werken, verloochent het zijn eigen principes. Niet doen dus.
Ik ben als moslim lid geworden van het CDA omdat in deze partij plaats is voor verschillende religies. Pluriformiteit en respect voor elkaars opvattingen staan hierbij centraal. Er wordt in onze partij geen onderscheid gemaakt tussen moslims en christenen. Om in het spoor van de PVV-coryfeeën Henk en Ingrid te blijven: er is in het CDA plaats voor Ali en Fatima, Menachem, Shanti, Jurandy en zelfs Gerard die niet gelovig is.
Sinds ik lid ben, heb ik nooit het gevoel gekregen dat ik als moslim anders werd bejegend dan christenen. Integendeel. Voor veel CDA-ers, zo heeft de ervaring mij geleerd, zijn de overeenkomsten tussen de islam en het christendom belangrijker dan de verschillen, en ik heb in de loop der jaren kunnen zien dat moslims en christenen steeds meer naar elkaar zijn toegegroeid. Het doet me dan ook erg veel pijn dat mijn partij serieus overweegt om met deze traditie te breken en gedoogsteun te zoeken bij een radicale en bestuurlijk ondemocratische partij die bij de gratie van moslim- en vreemdelingenhaat bestaat. Want zo kan ik de PVV gezien haar verkiezingsprogramma en politieke opstelling omschrijven.
In de gezamenlijke verklaring na afloop van hun vijf dagen durende informele overleg vorige week spraken VVD, CDA en PVV uit dat de partijen elkaars verschil van mening over de aard en het karakter van de islam accepteren. Afgesproken werd dat de partijen op grond van hun eigen opvattingen mogen blijven handelen. PVV-leider Geert Wilders zei dat hij zich als ‘gedoger’ van een mogelijk minderheidskabinet CDA/VVD net zo zal blijven uiten over moslims en islam als hij tot nu toe heeft gedaan. Het PVV-verkiezingsprogramma blijft hierbij het uitgangspunt. Daarin staat onder meer:
’De islam is vooral een politieke ideologie; een totalitaire leer gericht op dominantie, geweld en onderdrukking. Gericht ook op de invoering van een stelsel van wetten, de sharia. Wat zeker niet bestaat is een gematigde islam. De islam gaat uit van de fundamentele ongelijkheid van mensen. De strijd tegen de islam moet daarom het kernpunt van het Nederlands buitenlands beleid worden.’
Hoe kan het CDA, vraag ik me af, van een partij met zulke intolerante opvattingen gedoogsteun accepteren? Waar zijn de idealen van pluriformiteit en respect voor elkaars opvattingen gebleven? De banden die moslims en christenen met elkaar verbinden. Want zo ervaren veel Nederlandse moslims het CDA. Als een partij waar je ongeacht je religie en huidskleur een gemeenschappelijk huis probeert op te bouwen waar je je thuisvoelt en waar je tegenstellingen probeert te overbruggen in plaats van op te kloppen.
En wat een belediging ook aan het adres van de Nederlandse moslims om met een gedoger als het PVV in zee te willen gaan. Dankzij de nimmer aflatende hetze van deze partij worden de Nederlandse moslims door pakweg twee miljoen Nederlanders inmiddels als tweederangsburgers gezien.
Mocht het CDA desondanks besluiten om toch met gedoogsteun van de PVV te willen regeren, dan reken ik het tot mijn plicht om de moslim- en vreemdelingenhaat van de PVV te vuur en te zwaard te bestrijden.
Een partij als het CDA, die zich altijd sterk heeft gemaakt voor vrijheid van godsdienst, verloochent zo haar eigen principes en dient zo snel mogelijk weer de partij te worden die ze altijd is geweest.
Ibrahim Wijbenga is gemeenteraadslid voor het CDA in Eindhoven
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
