Niet beschikbaar!
VVD-fractievoorzitter Mark Rutte (L) en PVV-leider Geert Wilders in de Tweede Kamer. ANP
Een kabinet van VVD, CDA en PVV is prima geschikt om de problemen van dit land aan te pakken. Minder regeltjes en wetten moet de hoogste prioriteit hebben.
Partijen ter linkerzijde hebben onophoudelijk gewaarschuwd dat een ‘horrorkabinet’ van de ‘asociale’ rechtse partijen onze voorzieningen afbreken en alles kapot bezuinigen. De meerderheid van de bevolking heeft desondanks voor middenrechts gekozen. Dat is juist in deze onzekere tijden heel opmerkelijk. Wat is er aan de hand?
De afstand tussen politiek en burger wordt almaar groter. Vanuit het idee van de maakbare samenleving is in de afgelopen decennia een bureaucratisch regel- en controleproces opgetuigd dat onbeheersbare en onbetaalbare proporties heeft aangenomen. Honderdduizenden beleidsmedewerkers op ministeries, provincies en gemeenten en in de publieke sector werken met de beste bedoelingen aan eindeloze stapels rapporten en nota’s. Dat wordt dan omgezet in regels en voorschriften en controle of handhaving.
De dramatische gevolgen zijn overal zichtbaar. Bedrijven worden geconfronteerd met milieu- en arbowetgeving die inmiddels in totaal 20.000 pagina’s betreft. Burgers en cliënten worden van het kastje naar de muur gestuurd en alles lijkt langs elkaar heen te werken. Het onderwijs is zowat iedere vijf jaar op zijn kop gezet. Brieven naar de gemeente worden alleen nog door juristen beantwoord.
De meerderheid van de kiezers is het helemaal zat dat er meer geld gaat naar management, beleid, staf en controle dan naar de mensen die het gevraagde werk doen. De kiezer wil geld voor de leraren in de klas, de handen aan het bed en het blauw op straat.
De explosieve groei van de ‘welzijnsindustrie’ heeft ook de afstand tussen politiek en burger vergroot. Er worden miljarden belastinggeld aan stichtingen en activiteiten gegeven, waarbij nauwelijks of geen sprake is van resultaatverantwoording. Veel geld uitgeven met weinig resultaat is óók asociaal, maar dan voor de belastingbetaler.
Ontwikkelingshulp is ook een zeer wrang voorbeeld. Vele miljarden zijn besteed aan bedenkelijke regimes en oncontroleerbare resultaten. Veel landen zijn door de hulp zelfs op achterstand gezet, is helaas gebleken.
De hoogste prioriteit moet gegeven worden aan een vergaande vereenvoudiging en transparantie van onze wetgeving. Hier ligt de grootste uitdaging voor de toekomst. Uitgaan van geëmancipeerde, verantwoordelijke burgers en bedrijven in plaats van wantrouwen. Alleen hoofdzaken op de agenda van het politieke en bestuurlijke debat. Streng controleren en handhaven op die hoofdzaken. In de huidige regeloverdaad is handhaven onmogelijk. Zelfs De Nederlandsche Bank (DNB) was meer bezig met toezicht op details dan op de grote risico’s. Voor de Europese Unie geldt hetzelfde. Niemand is tegen Europa maar wél tegen de geldverslindende bureaucratie en ongevraagde regelgeving. Er zou een Nobelprijs voor eenvoudige effectieve oplossingen moeten komen. De VVD is voor een kleine en krachtige overheid en duidelijke keuzes, geen wollig geklets.
De partij zoekt de bezuinigingen dan ook primair in meer doen en minder beleid. Geld eerst besteden aan zaken die het meeste opleveren. Liever investeren in mensen dan in uitkeringen. Als overheid, onderwijs en bedrijfsleven goed samenwerken is het mogelijk om het bestuur minder complex en transparanter te maken. Dat levert miljarden op én brengt de politiek weer wat dichter bij de mensen. Het CDA heeft met de VVD eerder moeilijke hervormingen van de grond gekregen en de PVV spreekt in haar verkiezingsprogramma over een sprankelende democratie met referenda en burgerinspraak. Samenwerken moet kunnen. Veiligheid is ook een thema. <NO1>Het<NO>Decennia lang was <NO1>zijn van<NO>het gedogen van de kleine <NO1>(?)<NO>criminaliteit onbespreekbaar en <NO1>is (?)<NO>de oorzaak van groot ongenoegen. De goedbedoelde politiek van een linkse meerderheid heeft er helaas toe geleid dat een agent nauwelijks nog mag optreden. Een winkelier of burger die zichzelf beschermt evenmin. Daders krijgen meer hulpverlening dan slachtoffers. Gevangenissen zijn luxer dan zorginstellingen. Er worden minder gevangenisstraffen opgelegd omdat het toch niet helpt. Het valt niet te ontkennen, dat dat voor groepen uit binnen -en buitenland een uitnodiging werd om de grenzen te verleggen omdat diefstal, geweld en bedreiging ongestraft blijven.
Zero-tolerance kennen we alleen voor iets relatief onbenulligs als snelheidsovertredingen, voor straattuig wordt het schandalig genoemd. Toch is een consequente directe aanpak van kleine criminaliteit noodzakelijk. Het belang van veiligheid in de buurt en op straat is decennia lang onderschat. Ook bij de politie zou het een zegen zijn als management, staf en administratie flink worden gedecimeerd zodat overal de wijkagent weer verschijnt. Over veiligheid moeten de drie partijen elkaar kunnen vinden.
Tenslotte religie. Voor de VVD en CDA is godsdienstvrijheid vanzelfsprekend. Vrijheid van meningsuiting en bescherming van mensenrechten zijn thema’s waar de PVV bij kan aansluiten. Aantasting van de rechtsstaat kan niet aan de orde zijn. Hervorming van de economie zal heel moeilijk zijn, de linkse partijen zullen met woorden als ‘asociaal’ en ‘rampspoed’ het proces onder druk zetten. Maar de VVD en het CDA zijn dé partijen die de extreme standpunten van de PVV kunnen vertalen in constructieve oplossingen. Het zou goed zijn als de PVV deze kans aangrijpt.
Hans Schlösser is ondernemer en is actief lid van de VVD in Oss
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
