Foto ANP
De leefbaarheid van het buitengebied bezwijkt onder de last van de intensieve veehouderij.
De directe risico's voor de volksgezondheid hebben wij via de Mexicaanse griep (varkensgriep dus) en de Q-koorts aan den lijve moeten ondervinden. Varkens- en kalverhouders zijn op grote schaal besmet met de MRSA-bacterie doordat in de vee-industrie, ten gevolge van overmatig antibioticagebruik, nieuwe antibiotica-resistenties ontstaan. Ook de vervuiling van lucht, water en bodem kan niet worden opgelost zonder forse ingrepen in de intensieve veehouderij.
Het landschap wordt verziekt door megastallen, het zware verkeer veroorzaakt levensgevaarlijke situaties. Kleinschalige bedrijven delven het onderspit. Door de enorme hoeveelheden mest die op de weilanden worden gereden en de daarin aanwezige medicijnresten kan het bodemleven zich niet meer handhaven. En met het bodemleven een groot aantal dieren die hier weer afhankelijk van zijn. Vogels, vlinders, kleine zoogdieren, ze redden het niet meer in Brabant. En dat geldt ook voor de inwoners.
Zie hier de problemen van het buitengebied. Wij burgers hebben lange tijd met lede ogen aan moeten zien hoe het bestuur de problemen niet kon (of wilde) oplossen. Tot we het genoeg vonden en besloten tot een burgerinitiatief. Met het burgerinitiatief 'Megastallen-Nee', dat door ruim 33.000 mensen is ondersteund, hebben wij dit megaprobleem op de politieke agenda gezet. De actie heeft het breed gedragen maatschappelijk protest een uitlaatklep gegeven. De ernst van de situatie begint door te dringen, de roep om veranderingen zwelt aan. De boodschap uit de samenleving en de wetenschap is luid en duidelijk: het gevoerde beleid is mislukt, er moet iets veranderen. Het roer moet volledig om, voor bijsturen is het te laat.
Maar wat gebeurt er dan? De uitvoerders van het mislukte beleid (ZLTO, GGD, BMF, Gedeputeerde Staten en enkele Statenleden) duiken drie dagen onder in België om met elkaar te praten. Wij hebben nog de stille hoop dat er in een creatief proces een nieuwe visie ontstaat en doen een verzoek om namens de burgers deel te nemen aan het uitje. Wij worden echter, zonder opgaaf van redenen, geweigerd. De echte reden is inmiddels duidelijk: het is nooit de bedoeling geweest om de burgers te betrekken bij dit proces. En dat is het nog steeds niet.
Gedeputeerde van Heugten stelt dat in Leuven 'alle betrokken partijen' met elkaar oplossingen hebben bedacht voor de ontstane problemen. Hoezo, 'alle betrokken partijen'? Nergens wordt de burger als belanghebbende genoemd: erger nog, de conclusie die we kunnen trekken is dat de boeren de monopolisten van het platteland blijven, gesteund door achterhaald beleid van ZLTO en de overheid (CDA).
De uitkomst van het feestje is de erkenning van een mislukking, maar er wordt geen echte oplossing aangedragen. De overgang naar ecologische landbouw wordt niet genoemd. Nergens wordt gerept van een pauze zolang de volksgezondheid nog niet is zeker gesteld. De dieraantallen blijven gelijk, natuur-, water-, lucht- en milieudoelen worden niet haalbaar gemaakt, en ook aan de boeren wordt geen reëel perspectief geboden. De toekomst van Brabant loopt gevaar door een verkeerde inschatting van de economische kracht van de agrarische sector en daardoor wordt straks een onleefbaar platteland de oorzaak van een teruggang van levensgeluk van de Brabantse bevolking en de recreatiesector. Terwijl de zieke patiënt een levensreddende ingreep nodig heeft wordt hem een aspirientje aangeboden.
Kunnen de Statenleden nog kiezen voor de noodzakelijke chirurgische ingreep? Op hun schouders rust de verantwoordelijke taak om zich op 19 maart uit te spreken over de aanpak van deze problemen. In de voorbereidingen hierop gaan ze niet over één nacht ijs en hebben alles uit de kast gehaald om zich te laten informeren over de situatie. Als het Leuvense convenant het resultaat is van het denkwerk van een uitgelezen clubje Brabantse bestuurders, is dat reden voor twijfel aan het aanwezige intellectueel niveau en het vermogen of durf een creatieve toekomstvisie te ontwerpen. Het lijkt erop dat ze de Statenleden proberen te dwingen tot halfzachte oplossingen. Wij dagen hen uit een eigen koers te varen en een aanzet te geven tot de chirurgische ingreep die de zieke patiënt zo nodig heeft.
Sonja Borsboom is woordvoerder van het Burgerinitiatief 'Megastallen-Nee'
Sorteer reacties
