Niet beschikbaar!
Pedoseksueel Sytze van der V. uit Eindhoven is ook uit de gemeente Utrechtse Heuvelrug gezet. ANP
Ja: pedoseksuelen kunnen genezen worden van hun zonden. De reclassering en hogeschool Avans hopen het met een experiment in Brabant te kunnen bewijzen.
Bas Vogelvang beseft het: hij zet zich in voor een project waarmee hij in zekere zin tegen de wind in plast. Want zeker na de geruchtmakende affaires rondom Benno L. in Den Bosch en Sytze van der V. in Eindhoven is het mededogen met pedoseksuelen vrijwel tot het nulpunt gezakt. Het heersende sentiment in de samenleving is: gooi ze levenslang in de bak of dwing ze tot (chemische) castratie. Samen met de reclassering staat Vogelvang, lector veiligheid aan hogeschool Avans in Den Bosch, aan de vooravond van een landelijk experiment waarbij zedendelinquenten onder strikte begeleiding van een groep vrijwilligers worden teruggebracht in de samenleving. Deze uit Canada overgewaaide methode moet ertoe leiden dat pedoseksuelen veel minder vaak opnieuw in de fout gaan dan nu nog het geval is. Minister Hirsch Ballin van Justitie heeft drie ton subsidie beschikbaar gesteld om het experiment, dat gaat draaien in Oost-Brabant, mogelijk te maken. „Pedoseksuelen zijn nu de morele paria’s van de samenleving, veel meer dan andere criminelen. Geen misverstand: de misdrijven die ze hebben gepleegd, zíjn ook ernstig. Al moet je verschil maken tussen mensen die naar kinderporno kijken en mensen die kinderen hebben misbruikt. Maar inmiddels is genoegzaam bekend dat als je pedoseksuelen helemaal buitensluit, de kans op recidive aanmerkelijk stijgt. Ze krijgen het gevoel dat ze niks meer te verliezen hebben en omdat ze zo eenzaam zijn, is er ook niemand meer die ze kan corrigeren.”
Zedendelinquenten worden in de publieke opinie steeds vaker weggezet als ‘monsters’, terwijl de cijfers volgens Vogelvang uitwijzen dat ze na het uitzitten van hun straf en het volgen van hun behandeling steeds minder vaak in hun oude zonden vervallen. „Dat komt vooral omdat ze steeds vaker in een tbs-kliniek terecht komen, waar de behandelingen ook echt een stuk effectiever zijn geworden”.
Het experiment in Oost-Brabant heeft als doel de recidivecijfers nog verder omlaag te brengen. Dat betekent ook dat niet iedere pedoseksueel in aanmerking komt om mee te doen. Vogelvang: „Ze moeten onder ogen zien dat ze iets verschrikkelijks hebben gedaan. Mensen die glashard blijven ontkennen dat ze in de fout zijn gegaan, doen niet mee. Het motto is: géén nieuwe slachtoffers. Dat is de wens van de samenleving, de wens van de behandelaars en het moet ook de wens van de pedoseksueel zijn”.
De pedoseksueel die straks aan het experiment mee gaat doen, wordt omringd door een cirkel van vier tot zes vrijwilligers die hem steunen, maar ook aanspreken op zijn gedrag en denkbeelden. Op de achtergrond, in de buitenste cirkel, blijven justitie, de reclassering en een psychiater toezicht houden. Zodra het mis dreigt te gaan, kan de officier van justitie hem terug naar de cel of een kliniek sturen.
„Dat kan bijvoorbeeld zijn als iemand voor de derde keer op rij toch een speeltuin bezoekt, terwijl hij weet dat hij dat niet mag. Die vrijwilligers moeten alert zijn op de signalen die iemand afgeeft, ze moeten hem daarop aanspreken. In Engeland is het wel voorgekomen dat iemand een foto aan de muur had hangen van zijn slachtoffer. Dat geeft op zijn minst te denken, natuurlijk. Een vrijwilliger gaat in zo'n geval de discussie met hem aan.”
In de regio Den Bosch heeft de reclassering inmiddels een eerste groep vrijwilligers gevonden die een cirkel willen vormen. „Ze worden zorgvuldig gescreend, het moeten mensen zijn die met twee voeten in de maatschappij staan. Vaak gaat het om mensen met een religieuze drijfveer, mensen die vinden dat iedereen een tweede kans verdient in het leven. Jezus ging praten met lepralijders, zij met pedoseksuelen. Maar ook andere motieven spelen voor vrijwilligers een rol, bijvoorbeeld het willen voorkomen van slachtoffers.”
De vrijwilligers moeten de pedoseksueel helpen bij het opbouwen van een eigen netwerk dat hem in staat stelt om zelfstandig door het leven te gaan, zonder kans op nieuwe ‘ongelukken’. De ervaring in Canada en Engeland leert dat daar meestal één tot anderhalf jaar voor staat.”
Criticasters zullen zeggen dat levenslange opsluiting of chemische castratie veel meer garanties biedt op het voorkomen van nieuwe slachtoffers. Wat is het antwoord van Vogelvang?
„Als mensen zelf verzoeken om chemische castratie ben ik daar niet op tegen, maar je moet het volgens mij niet afdwingen. De fundamentele vraag is: wat voor een samenleving wil je? Met gedwongen chemische castratie bevestig je het idee dat een pedoseksueel onverbeterlijk is, terwijl dat echt een misvatting is. Bovendien hou je bij in de samenleving de angst in stand. Uit onderzoek blijkt dat juist de combinatie van strikte controle en compassie het antwoord is.”
Als het Brabantse experiment slaagt, is het de bedoeling dat in heel Nederland cirkels worden gevormd voor pedoseksuelen die terugkeren in de samenleving. „We weten dat het geen Haarlemmer-olie is, maar op voorhand hebben we er vertrouwen in dat het gaat lukken.”
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
