Niet beschikbaar!
Frans Dekkers gunt Jan en Threes nog veel gelukkige jaren samen (BD 8/12). Nogal wiedes. Wie niet? Jan en Threes zijn tachtigers en al bijna een halve eeuw gelukkig samen; die gun je toch een bezoekje van de burgemeester, een foto in de krant en nog vele gezonde jaren in gezegende ouderdom? Maar het punt is: Jan is priester in de rooms-katholieke kerk.
En wat je daar verder ook van vindt, dat celibaat voor geestelijken is in de katholieke kerk nu reeds een slordige 1700 jaar voorgeschreven (al heeft het in de praktijk zeker wat ups en downs gekend sindsdien). Dus is het werkelijk zo vreemd dat de kerk nu zegt: 'beste Jan, wij gunnen jou en Threes nog veel gelukkige jaren samen, maar dan kun je jezelf geen priester meer noemen'?Het stond Jan Peijnenburg vrij om straaljagerpiloot te worden, of kernfysicus, of geheim agent, of (waarschijnlijk meer in zijn straatje) pastoraal werker of diaken in de katholieke kerk - allemaal functies die in principe probleemloos te verzoenen zijn met een huwelijk. In alle vrijheid heeft hij gekozen voor het priesterschap, wetende dat juist aan die functie de celibaatsplicht kleeft.
En dan stapt Jan Peijnenburg verongelijkt naar de rechter, en zwaait zelfverklaard ex-katholiek Frans Dekkers hem in deze krant de lof toe met artikel 1 van de grondwet... Nu zal de rechter de grondwet waarschijnlijk iets beter begrijpen dan Dekkers en weten dat het discriminatieverbod hoegenaamd niets uit te staan heeft met de kerkelijke bepaling dat het priesterschap is voorbehouden aan niet-gehuwde mannen.
Meer nog: één van de belangrijke functies van onze grondwet is het beschermen van de scheiding tussen kerk en staat - nog zo'n rechtsprincipe dat vaak verkeerd begrepen wordt. Die scheiding is er niet alleen om kerkelijke bemoeienis bij staatsaangelegenheden in te dammen, maar vooral ook om staatsbemoeienis bij kerkelijke aangelegenheden te beperken. Dat laatste is zelfs veel prangender dan het eerste. Zeker vandaag de dag hebben kerken meer te vrezen van de willekeur van de staat dan dat de staat iets van bisschoppen of kardinalen te duchten heeft.
Ironisch genoeg zijn het vaak de lieden die het driftigst zwaaien met grondwet, anti-discriminatiebeginsel en scheiding van kerk en staat, die er het minste respect voor hebben. Deze beginselen, die precies bedoeld zijn om mensen met afwijkende standpunten of leefwijzen te beschermen, worden nu gebruikt om mensen met afwijkende standpunten of leefwijzen te bevechten. Je ziet het bij de oorlogsverklaring aan de zogenoemde 'weigerambtenaar', je ziet het bij het slachten van de rituele slacht, je ziet het bij de bittere strijd tegen het bijzondere onderwijs. En ook achter deze aanval op de traditie van het celibaat steekt dezelfde liberale rancune jegens de immer dissidente boodschap van de religie, die reeds in Jezus' tijd de machthebbers verontrustte. Onder het mom van vrijheid is de aanval nu geopend op een levenswijze waar mensen in vrijheid voor kunnen kiezen. Ook ik wens de rechter veel wijsheid, maar bovenal wens ik Jan, Threes, Frans en alle andere Nederlanders nog veel gelukkige jaren in een werkelijk vrije samenleving.
Anton de Wit is publicist en auteur van het recente boek 'Van klokken en klepels. Een katholiek antwoord op kerkelijke controverses'.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
