Hostel Zuid krijgt minder bewoners

Beste Marina en Anita,

Ik heb vandaag jullie reacties eens doorgelezen. Waar iedereen het over eens is dat deze groep permanente opvang verdient. Wat ik nergens terug kan vinden is waarom deze groep nu perse in een woonwijk moet worden opgevangen. De argumenten wonen doe je in woonwijk vind ik daarin een dooddoener want zoals ik al eerder heb aangeven de gemeente plaatst wel andere zorggroepen (denk maar aan verpleeg en verzorgingstehuizen, ziekenhuizen, sterfhuizen en psychiatrische patienten) aan de randen van woonwijken. Daarnaast vind ook een heel groot gedeelte van de deskundigen binnen de verslavingszorg dat je verslaafden niet aan dergelijke prikkels moet blootstellen. Er is geen concensus over.
De reden dat B en W die keuze nu eenmaal heeft gemaakt en dat wij als burgers dat maar moeten accepteren vind ik ook niet helemaal terecht. B en W Den Bosch nu niet bekend om zijn foutloze keuzes. Zeker asl ergens een prestige project van wordt gemaakt. Mag ik hierbij wijzen op projecten als het Sportiom waar tonnen per jaar bij moeten
om het draaiende te houden, De Talent Factory en even heel recent het NoordBrabants Museum. Allemaal projecten die door B en W kunstmatig in leven worden gehouden en waar de burgers van Den Bosch de kopsten en overlast voor mogen dragen.
Kortom ik ben erg benieuwd waarom jullie nu precies een hostel in een woonwijk willen. Er zijn namelijk wel heel veel feiten waarom het niet zo verstandig zou zijn.

Bij de keuze voor project zijn nooit andere projecten overwogen. Novadic is linea recta op het project Utrecht afgestevend en heeft andere projecten nooit serieus overwogen of bekeken.
Zelfs binnen Novadic betreurt een groot gedeelte van de werknemers nu deze keuze. Helaas is er nu geen weg meer terug. Al moet ik (de notulen van de beheersgroep gelezen te hebben ) wel zeggen dat de projectgroep het verhaal met verve verdedigt. Het enige wat ik daarop kan zeggen is dat de projectgroep doet overkomen of Verslavingszorg een exacte wetenschap is. En dat is het echt niet. Sterker nog het is een van de minst effectieve vormen van zorg binnen de gezondheidszorg (Dit zegt niets over de medewerkers. Het merendeel werkt vol overgaven binnen deze tak) We hebben ook geen idee waarom de geboden therapieen voor een zo groot gedeelte van de groep niet werken. Daarnaast is er nauwelijks sprake van overleg binnen de verslavingswereld. Iedereen is zelf het wiel aan het uitvinden.

Het project in Utrecht wordt als succesvol gekwalificeerd. Belangrijk hierbij is in ieder geval. Andere soort locaties (niet midden in de woonwijk maar aan de randen, gemelleerde groep en voornamelijk woonwijken met veel ouderen. Toch spreekt het project van toename van overlast op vrijwel alle locaties van jongeren. Toevalligerwijs ontstaan rond het moment dat de locaties worden geopend. De projectleider ontkent enige overeenkomst Terwijl iedereen binnen de verslavingszorg weet dat met jongeren (met brommers) worden gebruikt voor drugstraffic. Ook ede mensen waar ik mee werk. (Ja, ik werk gedeeltelijk in de verslavingszorg) Dit is echter nooit onderzocht. Daarnaast geven bijna alle rapporten een onverklaarbare toename een overlast aan in de directe omgeving. Ook dit is niet onderzocht Tweede probleem met de onderzoeken is dat de beheersgebieden zo groot zijn gemaakt en dat de lokale overlast altijd verdwijnt. Ik zal even uitleggen wat ik hiermee bedoel.

Stel je hebt een brand in woonhuis. De directe omwonenden zullen hier overlast van hebben. Dus als je aan heb vraagt of zij overlast hebben ervaren zullen zij dat beamen. Vraag je dat aan mensen vier straten verder dan zullen die waarschijnlijk aangeven dat ze dat niet of nauwelijks hebben gehad. Doe je dat in aangrenzende wijk dan zal zelfs een grote groep niet eens weten dat er brand is geweest. Kortom hoe groter je je groep gaat maken hoe minder de gemiddelde overlast is. In Utrecht behelst de grote van de groep soms meer dan 2000 huishoudens. Daarnaast zijn vrijwel alle vragen multiple choice of een VAS score en was er geen ruimte voor toelichting. Deze manier van ondervraging middelt ook weer de negatieven en de positieven. Kortom asl iemand een voor zijn veiligheidssituatie een twee geeft kan dat worden opgekrikt tot een zeven door 4 mensen die hun situatie als een acht beoordelen. Wat in de rapporten trouwens wel opvalt is dat de buurten waarin de hostel gevestigd is lager score dan dan andere buurten binnen het beheersgebied. Dit bevestigd de middelingsval.
In dezelfde periode dat de hostels zijn opgestart is de criminaliteit in Utrecht gemiddeld met 40 % afgenomen. Alleen de buurten rond hostels volgen die trend niet. Daar stijgt het cijfer eerst ligt om vervolgens weer terug te keren tot de nulmeting. Kortom er mogen vraagtekens worden gezet bij de betrouwbaarheid van het onderzoeken.

Belangrijk om te melden is trouwens dat het succes in Utrecht nooit meer gevenaard is. Gouda is een regelrechte ramp waar niemand verantwoordelijk neemt en waar sinds 2005 gemiddeld 250 klachten van directe omwonende per jaar binenkwamen. De gemeente spreekt ook hier van een succes met wat strubbelingen in het begin. Staat trouwens ook op de gemeentepagina Den Bosch. Hetzelfde geldt voor het project in Heerlen.

Daarnaast vind ik het ook niet eerlijk naar de groep zelf om ze binnen een woonwijk op te vangen. Je kunt namelijk niet verwachten van mensen die jarenlang geen regulier leven hebben geleid dat meteen optimaal functioneren binnen een woonwijk. Het merendeel leeft zeker in de zomer voornamelijk op straat. Daarnaast heeft GGZ op dit moment echt geen idee welke problematiek er precies speelt. Normaal worden mensen met dergelijke psychiatrische problemen eerst op een afgeschermde omgeving geobserveerd en daar wordt besloten of de persoon geschikt is in een woonwijk te wonen. Deze groep wordt alleen gescreend en meteen in een woonwijk neergezet. Normaal duurt het maanden om een B of C classificatie (zwaartenorm die nodig is om aanspraak te maken op de AWBZ-regeling) te krijgen. Hier moeten lijvige recente rapporten worden ingediend. Maar bij deze groep is de versnelde methode blijkbaar ook mogelijk. (Belangrijk om te melden is dat mensen met dubbele psychiatrische diagnoses vrijwel nooit in woonvormen worden geplaatst.) Ik snap best waarom hiervoor gekozen wordt. Het merendeel van doelgroep voor de hostels weigert namelijk uitgebreide opname. Volgens de gangbare methodes zouden de hostels nooit worden gevuld.

Zo kan ik nog wel een aantal redenen opnoemen waarom ik vind dat hostels op deze manier in een woonwijk geen goed idee zijn. Let wel ik ben zeker voor opvang. Ik zie mijn clienten graag in een regulier leven (voor zover mogelijk) Maar het merndeel zou ik op dit moment niet in een woonwijk willen plaatsen. Al is het maar om ze voor zichzelf te beschermen. (Een heel klain deel van collega's is trouwens voor hostels in een woonwijk zeker als het tegenover hun huis zou zijn.) Nogmaals. Ik ben dus erg benieuwd waarom jullie wel vinden dat deze groep daar thuis hoort.

Mike - 26-11-2009 | 19:29

Zoals reeds verwacht geeft de gemeente het volgende onzin antwoord op mijn opmerking dat het pand heroverwogen dient te worden nu de kenmerken van het pand zijn aangepast.

"Het college heeft alleen besloten om minder bewoners in het hostel in Zuid te vestigen.
Het is niet de bedoeling van het college om de gehele procedure opnieuw uit te voeren."

Mijn vraag is waarom dit niet de bedoeling is?

Indien je de selectie creteria danwel de kenmerken van het pand aanpast dien je de selectie procedure opnieuw te doorlopen
Misschien is de uitkomst hetzelfde maar je houdt je dan wel aan de afgesproken procedure.
Hiermee laat je zien dat je de omwonende serieus neemt. Dit is geen probleem maar een kans om terug te keren op een foute beslissing.

Als je op vakantie naar de zon wil een het blijkt dat het te warm is kan je wel in een ander hotel gaan zitten maar het blijft te warm.

Tim


Tim

tim - 23-11-2009 | 11:35

Anita,

Helaas heb je dat stukje dan verkeerd begrepen. Kan gebeuren.
Wat ik daar wilde zeggen is het volgende: Iedere bewoner van Den bosch had de mogelijkheid om panden aan te wijzen die geschikt zouden zijn als hostel.
Bijvoorbeeld: iemand uit west zou een pand aan kunnen wijzen op zuid waar je dus de nodige vraagtekens bij zou kunnen zetten.

Ik hoop dat je nu begrijpt wat ik daar bedoelde te zeggen.

Patrick

Patrick - 22-11-2009 | 14:15

Patrick,
Mijn info maak ik op uit je bericht 19-11 dat je in een groep hebt gezeten die locaties kon aandragen: "(...) zijn inderdaad mede door bewoners van Den bosch aangewezen. Het was voor mij uit Hintham mogelijk om in een ander stadsdeel dan het mijne een leegstaand pand aan te wijzen."
Kennelijk heette die groep niet 'klankbordgroep'.

Anita - 22-11-2009 | 11:55

Jamaar ,

Het lijkt wel alsof wanneer je voor hostels bent, je ook grof gebekt moet zijn.
Is dit een gebrek aan zelfvertrouwen, denk je dat je anders niet overtuigend overkomt?
Ook heel makkelijk, eerst schelden, en dan vervolgens excuses aanbieden. Maar goed,
het is onbelangrijk.

Maar kijk eens even naar de doelgroep. Deze mensen hebben natuurlijk alle rechten, net als ieder ander. Het blijft natuurlijk wel een feit, dat als je een groep van 28 van deze (helaas met psychische ziekten belaste) verslaafden, die soms ook onderhevig zijn aan psychoses, bij elkaar zet, je een bijzonder dorp krijgt. Wanneer dit binnen een zeer kleine buurt wordt geinstalleerd, krijg je misschien wat onbalans?.
Zer veel mensen maken zich daar zorgen over, en of je op 250m woont of op 15m, dan is dat nog al een verschil. Maar ook dit is pp verschillend, het is een keuze om dit te willen. Inderdaad, het gaat om keuzes. Wanneer je hier niet voor gekozen hebt, ben je het hier niet mee eens.
Als je kiest om te vertrekken, dan is dit bijna onmogelijk. Inderdaad, je huis wordt ineens veel minder waard, jamaar dat is echt zo! Verdiep je maar eens in Gouda, Amersfoort enz.
Waarom mogen er geen hostels komen in directe omgeving van kinderdagverblijven, scholen enz? Lijkt me jamaar duidelijk.

Anderson - 21-11-2009 | 21:44