Ooit heb ik eens op het CDA gestemd. Altijd nette mensen, met beschaafd taalgebruik en met christelijke uitgangspunten leek mij niets mis.
Totdat het me op ging vallen dat die nette mensen er vooral zaten voor de gevestigde orde, gevestigde economische belangen en dat er eigenlijk maar bitter weinig christelijks te ontdekken viel. Met VVD-standpunten over hypotheekrenteaftrek ten gunste van de miljonairs onder ons. Met een onvoorwaardelijke steun aan boeren en megastallen, fervent uitgedragen door boegbeeld Bleker die de waarde van onze natuur, voor zover die niet economisch te exploiteren is, volkomen minacht. En door columnist Tony van der Meulen dan ook treffend boerenpopulist genoemd werd. En dan hebben we nog een zekere Leers wiens taak het vooral lijkt te zijn de PVV te plezieren. En vergeet ook niet het oerconservatieve en steevast pro-Israëlische buitenlandse beleid van het duo Balkenende/Verhagen, inmiddels helaas nog extremer voortgezet door Rosenthal. Maar wel altijd zogenaamd 'geschokt' door de buitensporige Israëlische agressie en de nederzettingenpolitiek waarbij het land het hele internationale recht aan zijn laars lapt. Zomaar een paar voorbeelden van CDA-prominenten. Het CDA is dan misschien de vernederingen zat, maar Nederland is misschien het CDA wel zat.
J. van Linden
Uden
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Niet beschikbaar!


Sorteer reacties











