Iedereen mag schrijven wat hij denkt, ook Tony van der Meulen.
De suggestieve insinuatie dat hij daarom voor zijn welzijn moet vrezen, neem ik hem wel kwalijk. Columnist Van der Meulen begrijpt niets van jacht: hij wil het niet begrijpen. Hij suggereert dat jagers bloeddorstige mensen zijn, die voor de lol, fun, pret dieren doodschieten. Hij zegt er nog net niet bij: pijnigen. Maar dat is niet zo! Jagers jagen inderdaad als hobby. Net als een visser vist en een voetballer voetbalt. Het is een passie. Je wordt erdoor gegrepen of niet. Simpel, voor je verdriet ga je niet jagen. Ook de 'keurige boswachter van onbesproken gedrag' niet. Verdikke, hij zou toch nog eens plezier in zijn werk gaan krijgen! Wat moeten we doen met de professional, die met posttraumatische stress te kampen krijgt na zojuist een everzwijn te hebben geschoten? Standaardoutfit voor de boswachter: zakdoeken voor de tranen. Over professionals gesproken, jagers zijn uitstekend opgeleid. Zij investeren in het verzorgen van hun veld, planten aan, ruimen zwerfvuil, onderhouden landschapselementen, etc. Zoals de gemiddelde Nederlander uit eigenbelang, maar ook zeker uit idealisme. Maar waarvan anderen kosteloos kunnen genieten, wildschade aan gewassen wordt voorkomen en wildstand op een bepaald peil gehouden. Tja, en de kersthaas, die veel mensen graag eten, komt niet uit een fabriek, maar van jagers. Zoals de duif, die kwam overvliegen en waarbij, zonder dat ie het schot gehoord had, plotseling het licht is uitgegaan. Of kikt Van der Meulen op de minutenlange doodstrijd van een duif, die door een sperwer wordt gepakt? Dat is natuur, maar als ik duif was en ik kon kiezen...
Peter Kortekaas
Oisterwijk
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Niet beschikbaar!


Sorteer reacties











